Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Şartlar Olgunlaştı NETEKİM….

Hani bazı zamanlar vardır, dışarı çıkmaya korkar insan. Kendi gölgesini görse irkilir, “bugün son günüm mü?” diye… Hani bazı insanlar vardır kaostan beslenir. Kaotik ortam olmadığı zamanlarda işini yürütemez, istediği şeyleri elde edemez. Kaotik durum onun beslenmesi için en uygun zaman dilimidir. Kaos olmalıdır ki, şartlar olgunlaşsın…

 

            Henüz ben ufacık bir çocuktum, Kenan Paşa yönetime el koyduğunda. Bazı insanlar korkuya kapılmış, bazıları ise “oh nihayet” demiş, her gün onlarca insanın hayatını kaybetmesine son verilecek olması sevindirmiş bazılarını…

12 Eylül 1980 darbesi öncesi yaşanan kaos, yapılan darbenin de meşru zeminini oluşturuyordu. Abdi İPEKÇİ’den Gün SAZAK’a, Kemal TÜRKLER’den Nihat ERİM’e kadar siyasetçi, öğretim üyesi, bürokrat, sendikacı bir çok kişi öldürüldü. Bunların yanında en acı olanı, yaklaşık beş bin civarında vatan evladı sağ-sol çatışması uğruna feda edildi. Aileler çocuklarını üniversitelere göndermekten korkar oldu. Bir çok kişi ya üniversiteye gidemedi, ya da başladığı eğitimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Artık insanlar gölgesinden bile korkmaya başlamıştı.

Ülkedeki siyasi boşluk terörü engelleyememiş, halkın yönetime olan güveni iyice azalmıştı. 25 Kasım 1979 günü kerhen güvenoyu alan Süleyman DEMİREL “100 gün planı”nı kamuoyuna açıklamış, anarşi ve enflasyon gibi iki temel sorunu yüz günde bitireceğini iddia etmiş, ancak 12 Eylül 1980’e kadar geçen yaklaşık 280 günde ne anarşi, ne de ekonomide en ufak bir iyileşme yaşanmamış, aksine her şey günden güne daha da içinden çıkılmaz bir hal almıştı.

Fahri KORUTÜRK’ün görev süresinin sonuna gelindiğinde yaşanan Cumhurbaşkanlığı krizi bütün bu yaşanan olumsuzlukların tuzu biberi olmuş, onlarca kez tekrarlanan Cumhurbaşkanlığı seçimleri netice vermemiş, koskoca TBMM 12 Eylül 1980 ihtilaline kadar bir Cumhurbaşkanı seçememişti. Yine MSP tarafından organize edildiği öne sürülen ve Konya’da yapılan “Kudüs Mitingi” ihtilal için bir gerekçe olmuştu.

Evet artık şartlar olgunlaşmış, ihtilal için gerekli kaotik ortam yeterince oluşmuştu. NETEKİM 12 Eylül 1980 günü ordu yönetime el koymuş, 13 Eylül 1980 günü bütün anarşi olayları bıçakla kesilmiş gibi bitmişti. Sanki 11 Eylül’de Türkiye’de böyle bir ordu yoktu. Sanki bu insanlar bir gün önce bu ülkenin güvenliğinden sorumlu değillerdi. Sanki sokakta güvenliği sağlayacak kişiler Bakanlar Kurulu idi… Ama ne hikmetse, normalde artarak sürmesi gereken anarşi bir anda sona ermişti…!

NETEKİM artık Kenan Paşa Cumhurbaşkanı olmuş, ülkede askeri idare fiili olarak uygulanmaya başlanmıştı. 7 Kasım 1982 yılında yapılan halk oylamasında %91,37 EVET oyu ile yeni anayasamız, daha doğrusu AMAYASAMIZ kabul edilmiş, bu da darbenin ne kadar meşru(!) bir zeminde yapıldığını tüm dünyaya ilan etmişti.

Bu yazıyı okurken dikkat ettiniz mi bilmiyorum? 28 Şubat sürecinde yaşanan irtica olayları, yine bir “Kudüs’e destek programı” sonrası başlayan cadı avları, 2007 yılında 367 ucubesi sebebi ile Cumhurbaşkanının seçilememesi, tarihin tekerrür ettirilmek istendiğinin apaçık bir göstergesi mahiyetinde. 

Aradan geçen 31 yılda bir çok şey değişti ama bu anayasa değişmedi. Bazı maddeleri zorla da olsa değiştirildi belki ama tamamen sivil bir anayasa hala yapılmadı, yapılamadı. Aslında 1982 anayasası 12 Eylül 2010 da en büyük darbeyi halk oylamasında aldı. Sistemi kendi çıkarları üzerine kuranların hegemonyaları yıkıldı ve “Sivil Anayasa” için büyük bir destek sağlanmış oldu. 

AMAYASA’dan kurtulup, gerçek ve sivil bir ANAYASA özlemimiz her geçen gün artıyor.

Hani insanın içinin içine sığmadığı zamanlar vardır, sevinçten ne yaptığını bilemediği… Yüzü gülücükler saçarken, ışıl ışıl parlar gözleri… Geleceğe dair ümitleri yeşerir; çocuklarını daha güzel günlerin beklediğini düşünür, umutla bakar gökyüzüne…

 

İşte böyle bir zamanı yaşadığımızı düşünüyorum. Eğer 2023 yılında Lider Ülke Türkiye hedefinde samimiysek bir an önce demokratik, insan haklarına saygılı, kimseyi ötekileştirmeyen bir anayasa yapmak zorundayız. Peki bunu yapmak çok mu zor?Hiç sanmıyorum; Şartlar Olgunlaştı NETEKİM…

                                                                                             

 

   

 

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’