Ödenmiş Bedeller…
Ödenmiş Bedeller…
Eğitim-Bir-Sen tarafından düzenlenen Mehmet Akif İnan Hatıra Yarışmasının 5. si başladı. “Ödenmiş Bedeller Unutulmasın” sloganı ile duyurusu yapılan yarışma, geleceğe ışık tutacak emsalsiz bir çalışma.
Darağaçlarında idam edilenleri, aylarca hapislerde tutulanları, işkenceye maruz kalanları, bir daha haber alınamayanları, giyiminden ve düşüncesinden dolayı meslekten ihraç edilenleri, evlendiği gece yatağından kaldırılıp götürülenleri duymayanımız kalmamıştır.
Ülkemize en az 30 yıl kaybettiren antidemokratik süreçler, ekonomik olarak ta ülkeyi batağa sürükledi. Sadece 28 Şubat sürecindeki kayıp, ekonomistlerin ifadesi ile en az 150 milyar dolar. Milletin cebinden çıkan katrilyonların, birkaç tuzu kurunun cebine girdiğini söylememe bilmem gerek var mı?
Bir tarafta 30 yıl geriye götürülen ülke, diğer tarafta mağdur edilen on binler…
Rahmetli Adnan Menderes’in idam edilmesi sırf ezanı tekrar Arapça okutturması değil miydi? 1980 ihtilali bilinçli bir şekilde oluşturulan kargaşa sonucunda yapılmadı mı? 28 Şubat post-modern darbesinin neden yapıldığını anlamış olan var mı? 22 Nisan e-muhtırası neden yapıldı hiç düşündünüz mü?
Terörle uğraşması gerekenler, asıl yapmaları gereken işleri bir kenara bırakıp, irtica avı yaptılar yıllarca. Fethullah Hoca Efendi’nin iki hafta önceki feveranı, terörün neden bitirilemediğini gözler önüne seriyor. Askerlerin kışladaki görevlerini bırakıp siyasete müdahale etmesinin sıkıntılarını yaşıyoruz aslında.
Yıl 2001. Vatani görevimi yapmak için Kars’ın Sarıkamış ilçesine gitmiştim. Erzurum 9. Kolordu Komutanlığı kitap toplama kampanyası başlatmış, kitapların bir kısmı da kısa dönem askerlik yaptığım Sarıkamış 9. Piyade Tümenine gönderilmişti. Öğretmen olmam sebebi ile kitapların tasnifinde görevlendirildim ve Sarıkamış’taki hemen hemen bütün okullara dağıtımını yaptım.
Kitapların dağıtımına başladığımız ilk gündü hiç unutmuyorum. Akşam işimiz bitmiş birliğe dönmüştük. Kitapların dağıtımından sorumlu binbaşı beni yanına çağırıp aynen şu soruları sormuştu: “Nasıl, okul müdürü okula bakıyor mu, müdür okula sahip çıkıyor mu?”. O an yaşadığım şoku ömür boyu unutamam.
Müdürün okula sahip çıkması binbaşıyı neden ilgilendiriyordu? Okulların bakımından il, ilçe milli eğitim müdürlükleri sorumlu değil mi? Öğretmen olmam sebebi ile herhalde, bir askerin okulları takibe alması çok zoruma gitmişti. Dağıtımda okullara verdiğimiz kullanılmış kitaplar derseniz, inanın harcanan benzinin 10 da 1’i bile değildi. Gerçi benim için güzel bir serüven olmuştu ama okulların görevi olmayanlar tarafından denetleniyor olması, acı bir şekilde hafızamdaki yerini hala koruyor.
Ortak Akıl Mitinglerinde darbecilere gerekli dersi veren Eğitim-Bir-Sen, yarışma duyurusunu da antidemokratik süreç mağdurları ile beraber yaptı. Süreç mağdurları yaşadıklarını anlattılar. Mağdurların hikâyelerinin hepsi iç acıtıcı idi ama Şirin Çevik’in yaşadıkları ayrı bir sızlattı yüreğimi.
Şirin Çevik şöyle diyordu: “Üniversiteye başladığım 1986’dan beri başörtüsü mağduriyeti yaşıyorum. Bu durum, 1989’a kadar devam etti. Daha sonra üniversiteye almamaya başladılar ve okula giremediğim için devamsızlıktan uzaklaştırıldım. O dönemde, hiç unutmuyorum, yengem aradı; okuldan atıldığım için ben üzülmeyeyim diye, beni teselli etmek için gayet samimi bir şekilde bir söz söyledi; ama söylediği sözün bende açtığı yaranın farkında değildi. Yengem, “Sen hiç üzülme, çocuklar seni aramıyorlar; anneannelerine anne diyorlar” dedi. Bu sözü duyunca, içime bir taş oturdu ve çocuklarım beni unutmasın diye hemen biletimi alıp memleketime döndüm. Çok zor günlerdi. Okulu bitirip, öğretmenliğe başladım. Aynı baskı ve yıldırmalar devam etti. Stajyerliğim kalkmıştı, müfettiş raporuyla meslekten atıldım; bunu az bulmuş olacaklar ki, kaldırılan stajyerliğimi iptal edip ‘bir daha memuriyete dönemesin’ diye evrakta sahtecilik yaparak ‘stajyerliği kaldırılmadı’ şeklinde evrakları yeniden düzenlemişler. Eğitim-Bir-Sen kanalıyla şimdi hukuk mücadelesi başlatıyorum.”
Bu insanların suçu sadece inandıkları gibi yaşamaları idi. Sadece daha özgür, daha müreffeh bir Türkiye’de yaşama istekleriydi. Tabi ki antidemokratik süreçlerde eziyet görenler, mağdur edilenler sadece muhafazakâr kesim değil. Toplumun her kesimi bu süreçlerin bir şekilde mağduru oldular.
Şimdi hafızalarda unutulmaya yüz tutan bu yaşananları gün yüzüne çıkarma vakti geldi. Herhangi bir şart olmaksızın tüm katılımcılara açık bu yarışmaya ödediğiniz bedelleri gönderin, bizler de “Ödenmiş Bedelleri” gün yüzüne çıkartalım.
Artık kimsenin inancından ve düşüncelerinden dolayı dışlanmadığı, ötekileştirilmediği bir Türkiye istiyoruz.
Selam ve dua ile...