Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Millî Eğitimin Dokunulmazları: Andımız ve Milli Güvenlik Dersi

 Geçtiğimiz hafta sonu Eğitim-Bir-Sen Urfa Şubesi tarafından düzenlenen “Yeni anayasa’da Eğitimin Dili Nasıl Olmalı” isimli panelde konuşan Bejan Matur, Türkiye’de ilköğretim okullarında okutulan “andımız” isimli marşın Nazi Almanyası’ndan alınmış olduğunu söylemiş; bu vesile ile “andımız” ve “milli güvenlik dersleri” hakkında birkaç kelam edelim…

Andımız; Bejan Matur’un dediği el hak doğrudur. ‎Nazi Almanyası’nın ilkokullarında okutulan yemin metni şöyledir:

"Führe’ e adanmış kanımın her damlasıyla;

Ben tüm enerjimi ve gücümü Adolf Hitler’e ve ülkeme adayacağıma yemin ediyorum.

Onun için, sahip olduklarımdan hatta hayatımdan bile vazgeçeceğime söz veriyorum.

ve bunun için Tanrıdan yardım diliyorum."

“Andımız”ın tarihsel geçmişine baktığımızda herhangi bir pedagojik sürecin değil özetle dönemin Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip’in Mustafa Kemal’e “yağcılığının” ürünü olduğunu görürüz.

Çocuklarımızın her sabah askeri bir garnizona girer gibi tek sıra halinde girmeleri, “rahat!” “hazrol!” komutları ile hizaya geçmeleri ve bir kutsal metin okur gibi bu “andımız” ritüelini gerçekleştirmeleri pedagojik bir kıyımdır!

Güya cumhuriyet bizden “fikri hür, vicdanı hür…” nesiller ister lakin biz daha okulun kapısında onları bir ideolojinin esiri yaparız.

Milli Güvenlik Dersi; tipik “her Türk asker doğar” ideolojisinin ürünüdür ve neredeyse cumhuriyetle yaşıt bir derstir. “Artan dış saldırılara karşı Türk gençliğinin milli güvenlik bilincini harbin isteklerine göre pekiştirmek”, “Gençleri ordu’ya içten gelen sevgi ve özlemle bağlamak”, “birlik ve beraberlik ruhunu yaratmak ve vatansever bir gençlik yetiştirmek” gibi amaçları bulunan bu dersin müfredatı ve kitabı Genelkurmay Başkanlığı tarafından hazırlanmakta, derse girecek asker de ildeki Garnizon Komutanı tarafından atanmaktadır.

Böyle bir ders çağın gereklerine uygun olmadığı gibi böyle bir ders ile çocukların zihinlerini işgal etmeye kimsenin hakkı da yoktur.  Kaldı ki bu dersin içerik ve kapsamı yukarıda yazılanlarla sınırlı değildir; 28 Şubat post-modern darbesine giden süreçte bu dersin hocalarının oynadığı rol artık aşikârdır. Hangi öğretmen ve öğrencilerin namaz kıldığı, tipinin hangi cemaate uyduğu gibi fişlemeler bu derse giren askerler eliyle yapılmıştır. Ayrıca bu dersler ordunun okullar üzerinde denetim sahibi olmasının önemli bir ayağını oluşturmuştur.

Türkiye’de son yıllarda gerçekleştirilen demokratikleşme hamlelerinin giremediği alanlardan biri de her ne hikmetse “millî” eğitim. Eğitim 1930lardan kalma tek tipçi, faşist, özgürlükleri sınırlayıcı bir süreç olarak işlemeye devam ediyor. Andımız ve Milli Güvenlik derslerinin varlığı eğitim sistemimizin özünü temsil etmesi bakımından önemli, zira bu iki uygulamanın “anti demokratik, tek tipçi vs.” olması konusunda hemfikir olan eğitimcilerin çoğunluğu bunların kaldırılmasını dillendirmiyor, dillendiremiyor.

Eğitim yılının başında bir yazı kaleme almış; Millî Eğitim Bakanlığı’nın görevleri arasından “Atatürk milliyetçiliğine, laik, sosyal hukuk devletine bağlı vatandaş yetiştirme” şartını kaldırdığı için sayın bakana teşekkür etmiş, “evet, ama yetmez!” demiştim.

Yetmez! Çünkü bu değişiklik hayata geçmemiş, müfredatlar güncellenmemiş, okullar eski usul öğrenci yetiştirmeye devam etmektedirler.

Yetmez! Çünkü sayın bakanın selefi olan bakan bizzat “andımızın çağın gereklerine uymadığını, değiştirilmesi gerektiğini…” ifade etmişti. Hrant Dink’in adının bir okula verilmesini içinde ukde olarak taşıyan bir eğitim bakanı bunu yapamayacaksa; “andımızı”, içine sindiremeyen bir eğitim bakanı değiştiremeyecekse, bunu yapacak olan kimdir?

Hemen belirtmeliyim; değiştirilmesi değil, pedagojik bir alt yapısı olmayan, çocukların zihnini esir alan bu faşist “andımız”ın da kaldırılması, çocukların zihinlerinin özgürleştirilmesi gerekmektedir!

Yetmez! Çünkü Milli Güvenlik Dersleri’nin asker değil de sivil öğretmenler tarafından verilmesiyle “askerin gölgesinin okullardan çekilmesi” mümkün olmuş olmayacaktır. Yukarıda içeriğinden bahsettiğimiz dersin sivil öğretmen tarafından verilmesi öğretmeni askerleştirmekten başka bir işe yaramayacaktır. Bu ders tamamen kaldırılmalıdır!

Yetmez! Çünkü, “andımız” kadar tek tipçi, onun kadar faşist bir işlevi olan “Ne Mutlu Türküm Diyene” ünitesinin de Sosyal Bilgiler dersinden çıkarılması, bu ünitenin de tamamen kaldırılması gerekmektedir!

Yetmez! Çünkü, okullarda başörtüsü problemi halen tüm can yakıcılığı ile devam etmektedir. Eğitimin bütün kademelerinde öğrencilere ve kamuda hizmet üreten memurlara (okulda öğretmenlere) başörtüsüne şartsız özgürlük getirilmelidir.

Başörtüsüne özgürlük meselesinde ikircikli tutum bırakılmalıdır; üniversitelerin eğitim fakültelerine başörtülülerin girmesinin önü açılırken kamuya girişte engellenmeleri tutarsızlığın resmidir.

Yetmez! Anadilde Eğitim taleplerine karşı takınılan tekçi, dayatmacı ve yok sayan anlayış terk edilmelidir. Almanya’dan Türkçe için istenen ne ise Türkiye’nin ötekilerine (Kürtler, Lazlar, Çerkesler, vd…) de o haklar verilmelidir…

Son söz; Bejan Matur’un da önerdiği gibi aileler “andımız”, “milli güvenlik dersi”, “ne mutlu türküm diyene” ünitesi, “anadilde eğitim” ve “başörtüsüne özgürlük” için yetkili kurumları dilekçe yağmuruna tutmalıdırlar. Bu konuda ilköğretim öğrencilerini işi daha kolay; zira en ağır ceza okul değiştirmedir. Dolayısıyla çocuklar isterlerse andımız törenlerine katılmayabilir, derse başörtülü girebilirler…

 

Reha Ruhavioğlu / [email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’