‘Allah’ın on pulunu bekleyedursun on kul’
Geçen sene Muğla’da 18 yaşındaki Soner’in “dershane borcunu ödeyememeleri sebebiyle annesinin cezaevine girmesi üzerine intiharı” hepimizi dünyadaki müthiş(!) ekonomik dengeye yeniden bakmak zorunda bırakmıştı. 11 Nisan 2010 tarihli Açık Görüş’te bir makale kaleme alan Tarık Tufan Soner’in intiharı için her harfine katıldığım şu tespiti yapmıştı:
“Soner’i bu devletin eğitim anlayışı öldürüp, sonra da olaya intihar süsü vermiştir. Soner’in ölümü bir intihar değil, cinayettir. Fakat bu cinayetin sistem içi müsebbipleri her türlü akli muvazeneyi kullanarak, kendilerini aklamaya çalışıyorlar.”
Dershaneye gidemeyen öğrencilere herhangi bir üniversiteye yerleşme fırsatı tanımayan bir eğitim sistemi inşa etmekle Soner’in ölümüne sebep olanlar olan olduktan sonra dört koldan harekete geçtiler; Milli Eğitim Müdürlüğü ve Kaymakamlık borcu ödeme taahhüdünde bulundu, dershane davayı geri çekti ve Soner’in annesi serbest kaldı. Soner gittiği yerden döndü, hayat normale döndü, YGS’ye giren Soner sonra LYS’ye girdi... Aile mutlu mesut bir hayat yaşıyor, yaşasın!
* * *
Arşivimde, geçen sene aynı gün aynı gazetede yer almış iki haber ve konu ile ilgili bir makale duruyor…
İlk haber; “Mardin’de, babaları geçen yıl kanserden ölen ailenin geride kalan 4 çocuğu böbrek hastası. 13 yaşındaki Mustafa'nın acilen ameliyat olması gerekiyor. 14 yaşındaki Yakup, her iki böbreğinin iflas etmesi sonucu yatakta adeta ölümü solumaya başladı. Çaresiz kalan anne Sevim Adak, 3 çocuğunun tedavisi için 7 yaşındaki oğlu Halil'i satılığa çıkardı.” Ah be Sevim Abla kim alsın senin böbrek hastası çocuğunu? Yüzlerce sağlam çocuk bile yurtlarda ailesizken…
İkinci haber; “Müzik dünyasının ünlü isimlerinden -ismi mahfuz- biri, fiziğini korumak için günde tam 2300 dolar harcıyor. Her gün spor yapan şarkıcı özel antrenörüne günlük 1500 dolar ödüyor. Ayrıca kendisine baharatlı ve tamamen diyet menüsüne uygun yemekler yapan özel aşçısı için de günde 800 dolar masraf yapıyor.”
Ve o makale; “Bilim kurgu yazarlarını bile hayrete düşürecek bilimsel, tıbbi ve teknolojik bir gelişmenin ortasında, insanlığın bir kısmı daha bir yaşına basmadan ölüyor, çaresi bilinen hastalıklardan ölüyor, temiz su bulamadığı için ölüyor, soğuktan ölüyor, sıcaktan ölüyor, sel veya deprem geldiğinde uyduruk binalarda yaşadığı için ölüyor.
Bir gezegen ve altı milyar insan. Gezegenin kaynakları ve insanların bilgi düzeyi ve toplam üretim altı milyarı beslemeye bol bol yetiyor; altı milyarın hepsi için elektrikli, sulu, sağlam ve ferah konutlar inşa etmeye bol bol yetiyor; altı milyarın hepsinin eğitimini ve sağlığını sağlamaya bol bol yetiyor. Ama bu altı milyarın önemli kısmı aç, konutsuz, eğitimsiz, sağlıksız. Altı değil altmış milyar insanı bile besleyebilecek bir dünyada, milyonların açlıktan ölmesi nasıl normal olabilir?” (Roni Margulies, 03.02.2010, Taraf)
Türkiye’de kişi başına düşen milli gelir 10 bin dolar olacakmış, olsun! Soner’in ve böbrek hastası yavruların annesinin durumunda bir değişiklik olacak mı? Kişi başı geliri milyar dolar olanların geliri katlanınca Soner ve böbrek hastası yavruların ekonomik durumu iyileşiyormuş, tablo üzerinde…
Geçen hafta “yoksulluk intihara sürükledi” başlığını taşıyan o haberi gördüğümden beri yaşamaktan utanıyorum. Bir anne elindeki son 6 lira ile oduncudan odun almak istiyor, oduncu haline acıyıp para almadan veriyor odunu… Eve gelen kadın ıslak odunları yakamıyor. Eski bir lastik parçalıyor tutuşur diye, nafile… Bir yandan yavruları İsa ile Kardelen üşüyorlar… Annenin çaresizliği kelimelere dökülür gibi değil… Saç kurutma makinesini çalıştırıp oğlu İsa’nın eline tutuşturuyor, onunla hem kendini hem kardeşini ısıtsın diye… Sonra yan odaya geçip bebeğinin salıncağını taktığı tavandaki demire bağladığı iple kendisini asıyor…
Bir kadın dershane parasını ödeyemediği için canına kıyıyor, bir kadın yavrularının sağlığı için yavrusunun birini satılığa çıkarıyor, bir anne çocuklarını ısıtamadığı için kendini asıyor…
Ne şehrin ve ülkenin idarecileri utanıyor, ne devlet yıkılıyor, ne hepimizi yerin dibine sokacak bir zelzele oluyor; dünya dönmeye devam ediyor…
…
Gerçekte; altı değil altmış milyar insanı bile besleyebilecek bir dünyada, milyonlar açlıkta ölüyor, hastalıktan, ölüyor, ilaçsızlıktan ölüyor, dershaneye ödeyecek parası olmadığından ölüyor...
Ve Necip Fazıl bamteline on ikiden vuruyor;
Allah’ın on pulunu bekleyedursun on kul;
Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul.
Bu taksimi kurt yapmaz, kuzulara şah olsa;
Yaşasın, kefenimin kefili karaborsa!