Yalan
Mübarek üç aylardan geçiyoruz. Cep telefonlarımıza yağan ağzı kalabalık, ayetli hadisli kısa mesajlar üç ayların içinde idrak ettiğimiz Kandil gecelerinin habercileri. Bu yılın ilk Kandil’inde cep telefonuma yüz yirmi tane “geceniz nurlansın” mesajı geldi. Bir insanın cenazesinde halis amel sahibi kırk insan “Şahidiz, bu musallada yatan meyyit iyi bir adamdır” dese o adam günahkâr bile olsa cennete gider buyuruyor Cenab-ı Allah. Kırk mümin bir sözüyle, tabiri caizse ipten adam alabiliyorsa; yüz yirmi kişiden gelen “üstüne nur yağsın” duası Kandil gecesini adeta kaynak makinesi ışığı altında geçirmemi gerektirmez mi? Aksine zifiri karanlıkta geçirdim, şeytan öyle bir gözkapaklarıma oturdu ki kaldırabilene aşkolsun.
“On bin SMS’lik mesaj paketim var anasını satayım” deyip tüm telefon defterine çekilen duaların arş-ı azamda bir karşılığı olmuyor demek ki.
Cep telefonuna kısa mesaj yeni âdet. TRT’den yayınlanan Kandil programları bir TRT klasiği olmuş durumda. Hocanın ağzından yanlış bir şey kaçmasın, Atatürk ve silah arkadaşlarına ağız dolusu duada, niyazda kusur etmesin diye banttan yayınlandığı 28 Şubat dönemini saymazsak canlı canlı ekran başında milyonlar hep birlikte el kaldırıp “âmin” dedi. Borçlulara eda, hastalara deva istedi. Allah’tan devletimize zeval vermemesi talep edildi.
1968’de açılmış TRT’de bugüne kadar hiç olmadıysa iki yüze yakın Kandil programı yapılmıştır. Her bir programda ortalama on milyon insan hep bir ağızdan “âmin” demiş olsun. Bir gecede en az yirmi “âmin” denmiştir ki; bu 200 x 10.000 x 20 adet “âmin”le yer gök inletilmiş demek olur.
Bu kadar insanın aynı anda el açıp aynı anda aynı kelimeyi telaffuz etmesi; her şeyi duyan ve bilen Allah katından değil, uzaydan çıplak gözle bile görülebilecek toplu bir eylemdir. Bu büyük insan kitlesi sağ topuklarını aynı anda yere vursa Ankara merkezli dört şiddetinde bir deprem meydana gelir. O zaman niye kredi kartı borçluları her geçen gün artıyor. Hastaneler dolup taşıyor. Terör bitmiyor, Suriye ile savaşa gireceğiz neredeyse. Devletimize, milletimize zeval veren verene. Peki, cenazede kırk insanın şahitliğine bu kadar değer veren Allah, göğe uzanan otobanların en açık olduğu Kandil gecesi milyonlarca insanın “âmin” diye iştirak ettiği duaya neden kulak vermiyor.
Duayı yapan hoca canlı yayını Diyanet’ten sorumlu Devlet Bakanı’nın dinleme ihtimalini aklından çıkaramıyor da ondan. Çocuğu ağır hasta olduğu bir gece iyileşmesi için Allah’a yalvardığı en içli, en aciz, en titrek sesini değil de en davudi sesini takınıyor da ondan. Kendi kendine kıldığın namazları “kulhüvallah” ile düz kontak yapıp cemaate kıldırdığın namazlarda ağzını yaya yaya “amenerresulü”yü okumanın sevimsiz bir kibir sayıldığı dinimize göre, canlı yayında dua edenin hayal balonunda karıncalanma, niyet mektubunda kayma olmaması mümkün olabilir mi?
Çok kurak günler bizi bekliyor. Ağustosa doğru bültenlere yağmur duası haberleri doluşmaya başlar. Önde bir hoca, etrafta çoluk çombalak. Herkesin yüzünde bir sırıtma. Kameraları çağıran belde belediye başkanında pozlar. Kuraklık var, ekinler yandı, hayvanlar susuzluktan perişan oldu diye kendini yerden yere vuran yok. Ağlayıp sızlayan yok. Yağmur yağana kadar buradayız diyen yok.
Bir dilenci elini açmış “fakire bir sadaka, açım ablaaa” diyor ama diğer elinde telefon Whatsapp’tan birine bir şey yazıyor. Para verir misiniz allahaşkına. Peki, Cenab-ı Allah eli işte gözü oynaşta dualarımızı niye kabul etsin.
Sivilay Abla, ağaç kütüğü şekli verilmiş beton bir oturma bankının belediyenin vatandaşa söylediği bir yalan olduğunu yazmıştı bir zamanlar. Oltayla balık tutmayı balıkları kandırmak, bir nevi fiili yalan söylemek olarak gördükleri için oltayla balık tutan kişileri tekkeye sokmayan insanların bugünlere ulaştırdığı bir dinde yalanın tanımı zannettiğimizden çok daha geniş. Yalan söylemeyelim aziz Müslüman.