Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Kadınlar

 Eşimle ciddi ciddi konuşuyorduk. Bana bir arkadaşının, genç kızlığında gördüğü bir düşü anlatıp yorumlamamı istedi. Ayıptır söylemesi benim biraz Freudyen, biraz Nablusi karması bir düş yorumlama yeteneğim var; Tanrı’nın dilediği saatte ve O’nun dilediği kadar.

Genç kızın düşü şu: Kendisini fırına verilmek üzere hazırlanmış, bir sini (tepsi) baklava olarak görüyor. Eşim dedi ki: “Bunun sence yorumu nedir?” Cümle samimiyetim ve ciddiyetimle, “Arkadaşının gördüğü düş (Peygamberlerinki müstesna), evrende görülmüş en sahih (en gerçek) düştür; Abraham Lincoln’ınki dâhil” demiştim.

Kişisel olarak ben de ne zaman (ister-istemez )yarı çıplak- çıplak bir kadın (bikinili) görsem aklıma hep pirzola gelir; Şöyle Bursa Uludağ’da beslenmiş, etin kendisinin kekik koktuğu kuzu pirzola.

Aktarmak istediğim iki anekdot daha var: Merhum Ahmet Haşim’in, cümle edebî görkemine karşın, hayatı lümpen balıkçılar arasında geçti. Hatta anlatılan şu ki, cenazesinde devrin ileri gelen şair ve yazarları kimi konuşmalar yapıp onun edebî kişiliği üzerine önemli şeyler söyledikten sonra oradan bir balıkçı da söz alır, “Rahmetli hakkında ben de bir şey söylemek istiyorum” der. “Buyur” derler ve adam mikrofonu alınca, “Siz Ahmet Bey’i ne sanıyorsunuz; Ahmet Bey şiirler de yazardı” der.

Yine ucu Ahmet Bey’e ulaştırılan bir rivayet de şöyle: Bekâr olduğu için, ihtiyacını umum evlerden karşılıyor. Nazının geçtiği dostları: “Yahu Ahmet! Seni sevmediğini bildiğin bir kadınla nasıl beraber oluyorsun” derler. Yanıt şu: “Ben tavuk yerken tavuğun benden hoşlanıp hoşlanmadığını sormam.”

İkinci anekdot da şu: Sanıyorum ben on- on beş yaşlarımdayken yine sanıyorum Mustafa Geceyatmaz’dan, radyoda şöyle bir Karadeniz türküsü dinliyorduk:

 

“Ben başıma koyamam

Kadife kavukları

Pencereden bakıyor

Peygamber tavukları”

Feministler kalkışmak için lütfen acele etmesinler: “Bizi gıda maddesine indirgedi” diye. Tavuk vs. yaptı. Tavuk da olsa “peygamber tavuğu” ama.

Kadınlar hakkında benim mezhebim öteden beri, evet, onların erkek için gıda oldukları yolunda. Bu, elbette onlar açısından da erkeğin gıda olmasına engel değil; bu konuda ne düşünüyorlar bilmiyorum.

Kadın (bütün erkeklere kefil olamam), benim için hayati önemi haiz bir gıdadır. Anne sütü gibi. Nasıl ki vaktiyle anne sütünü yeterince almamış olan bireylerin fiziki sağlığı yerinde olmazsa, aynı şekilde bir kadından şefkat emmemiş erkek de ruh sağlığı açısından sakattır.

Kadınlar için sürekli kendi kendime: “Onlar güzel, benim onları istemem son derece normal ama onlar acaba bende ne buluyor” demişimdir.

Bu cehaletimin nedeni benim ne Sokrates ne de Schopenhauer oluşum. Onlar insan ırkına dışarıdan bakabildiler: Bütün hayvanların erkeği güzel. Yeleli aslan, erkek aslan. Dişisi bir kangal köpeği. Suna, yeşilbaş ördek, erkek olanı, dişisi tavuk gibi bir şey. Tavus kuşunun o hayran olduğumuz güzellikteki cinsi erkek olanı; dişisi hindi gibi bi şey. Sokrates salt güzellikten bahsederken, karşısında bir kadın vücudu yok, erkek var. Schopenhauer da memeler ve kalçalar için, “iğrenç amorfluklar” diyor. (Alçak tabii. Ona inanan da alçaktır).

 Yukarıda bahsettiğim kadının, erkeği doğuran kadın olması asla gerekmiyor; ona şefkatle yaklaşan herhangi bir sevgilidir bu kadın. Gıda esasen bu gıda. Az sonra söyleyeceğim; her olumlu cinsellik esnasında bile erkek annenin rahmini değil şefkatini aramaktadır; bilinçli değildir fakat. Kiminde bulur kiminde bulamaz, o ayrı. Bulduğunda ona aşk diyoruz.

Kadınlar bizim mürşitlerimizdir, diye yazmıştım yıllar önce: evet Sokrates’in bahsettiği kadına denk gelirseniz sizi filozof yapar, yo eğer temiz süt emmiş birine denk gelirseniz sizi zaten evliya yapar. Her hâlükârda kadınlar bizim mürşitlerimizdir.

Almanya’da üniversiteli gençler: “Abi! Kadın hakkında ne düşünüyorsun” demişlerdi yirmi yıl önce.“Kadın her şeydir” demiş susmuştum. Uzun süren bir sessizliğin ardından biri: “Abi bunu biraz açar mısın” dedi. “Açayım da beni tekfir edip, tımarhaneye mi gönderesiniz” dedim.

 Freud, öğrencisi Eric From’un dediği gibi “eşler arasında bir kardeşlik bağı yoksa o birliktelik salt erotizmdir” gibi bir şey söylüyor aslında.

Ben katılmasam da Freud, “Erkek, eşinde anne şefkatini, kadın da, erkeğinde babasını bulmalıdır” diyor. Ben bunu düzeltip “Erkek, eşinde anne şefkatini arar, kadın da, eşinde çocuğunu” diyorum.

(Suriye ile savaş ihtimalimiz mi var? Yoksa imam, ilk rekâtta “kul ya eyyühel kâfirûn”u mu okudu?)


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’