Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Memur Müslümanlık

 

Batı Afrika’da, Cezayirin güneyinde bir ülke olan Mali geçtiğimiz günlerde fena bir şekilde gündemimize girdi. Yüzlerce yıl önce Afrika’nın bir ucuna Kur’an Kerimin mesajını taşımış evliyaların türbeleri, şeriatın mezar boyutu olarak emrettiği 15 cm genişliği aştığı gerekçesiyle Ensar El Din mensubu Selefiler tarafından kazmalarla, baltalarla yerle bir edildi. 15. Yüzyıldan kalma bu muazzam yapılar UNESCO’nun da dünya mirası arasındaydı. Dünya mirası ne kadar güzel bir kavramdır. Keşke bunu bir müslüman düşünmüş olsaydı diye hep içlenmişimdir.

Kimsenin müslümanlığından şüphe etmeye hakkımız yok. Ancak ben ve bu yazıyı okuyan pek çok insan da kendine müslüman diyor ve Mali’de olan biteni televizyondan izlerken içi parçalanıyor.

O halde filmi geri saralım ve dinin kapısından ilk adımı attığımız andan itibaren yeniden izleyelim.

Bir derneğe girerken form doldurursun. Fotoğraf verirsin. Sonra seni kabul etmelerini beklersin. Şövalye olmak için diz çökersin, lordun kılıcıyla kutsanmayı beklersin. Asker olurken, memur olurken bayrağın üzerine el basıp itaat yemini edersin. Af buyurun, mason olmak için envai çeşit ritüeli aşman gerekir. Çocuklarımız için durum daha da zordur. Her sabah varlığını Türk varlığına armağan etmeden ilkokulun sınıfından içeri atamazlar.

İslam’da ise kapıyı açmak bir yemin ya da itaat bildirisiyle değil Kelime-i Şehadet  ile oluyor. Allah’tan başka tanrı olmadığına ve Hz. Muhammedin onun elçisi olduğuna şahit oldum diyen herkesin kaydı yapılıyor.
Diz çökmek yok, yemin etmek yok, kendini adamak yok, başüstüne demek yok, belge hazırlamak, form doldurmak, referans göstermek yok. Yapman gereken tek şey şahitlik etmek. 
Müslümanın ilk ünvanı yeni, çömez, stajyer değil ‘şahit’. Şahitlik edenler iman etmiş yani ‘emin’ olmuş oluyorlar.

Herşeyin yaratıcısı ve sahibi olan Allah çamurdan yarattığı insanı; kul, köle, robot, esir, aciz olarak değil şahit ve emin olarak tanımlıyor ve muhatap alıyor.

Bir derneğe üye olduğunuzda ya da 657’ye tabi bir memur olarak işe girdiğinizde ya da asker olduğunuzda hemen önünüze kuralların sımsıkı yazıldığı bir kitapçık konulur. Hayatınız cetvelle çizilmiştir. Bunları yapmamanız halinde başınıza gelecekler ise bir kaç maddeye sığdırılmıştır.

Müslüman olduğunuzda önünüze konulan ‘oyunun kuralları kitabı’ sizinle kitap-okur ilişkisi kurar, ‘oku’ der. Anlattıklarından ibret çıkarmanızı, ders almanızı öğütler. Kitabın yazarı, adeta ciğerinizi bildiği için yanlış yola sapma potansiyelinize karşı çok sayıda ‘tövbe exiti’ sunar. Size sürekli bir hareket alanı bırakır. Bu hayatın insanlar için bir imtihan olması başka türlü mümkün değildir. İmtihan alanı büyük kazançlar ve büyük batışlarla doludur. Müslüman sabit gelirli bir memur değil, fırsatlarla ve risklerle dolu bir dünyaya açılmış bir girişimcidir.

Zaten bu dünyada yaratılmış hiç bir şey cetvelle çizilmiş gibi değildir. Yoksa ağaçlar elektirik direklerine benzer, elmalar balmumundan yapılmış gibi bir boy olurdu.

Mezarın eninin kaç santimetre olacağına kadar karar vermiş bir dinde hareket alanı yoktur. Cetvelle çizilmiştir. Bu yolu tutanların günün sonunda ne kadar sevapla ahirete gideceği, bir memurun emekli olduğunda onu bekleyen hayat kadar tahmin edilebilirdir. Çünkü dinimize göre rızkın onda dokuzu ticarettedir. 

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’