Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Üst geçitte yürüyen merdiven

 Dünkü (Cumartesi) yazımı yolda olduğum için yetiştiremedim. Ayvalık'tan -İzmir üzerinden- İstanbul'a geliyordum.

Otobüs şoförünün tesviyesi üzerine İzmir girişinde 'Ulukent' metro istasyonunun önünde indim. Otobüs şoförü Adnan Menderes Havaalanı'na ulaşabilmek için en uygun seçeneğin metro kullanmak olduğunu söylemişti.

'Ulukent' metro istasyonuna da yol üzerindeki diğer istasyonlarda olduğu gibi bir 'üst geçit'i kullanarak ulaşılıyor. Beni istasyona ulaştıracak üst geçide yaklaştığımda karşıma -şöyle böyle değil- bayağı yüksek bir merdiven çıktı. 'Çık çıka bilirsen' cinsinden. Ama o da ne! Bu merdiven 'yürüyen bir merdiven'. Hem de açık alanda-havada. Beni ve benim gibi yolcuları yukarı taşıyan yürüyen merdiven, on metre sonra metro istasyonuna inmemiz için bizi bir başka yürüyen merdivene teslim etti... Yani bir metro istasyonunda –unutmayın açık havada, açık alanda- tam dört adet 'yürüyen merdiven' çalıştırılıyor.

'İşte' dedim kendi kendime, 'İzmir Büyükşehir Başkanı'nı 397 yıl hapis cezası istemiyle çete kurmak suçundan mahkemeye sevk etmek için çok güzel bir delil!'

Yolcu yoğunluğunun son derece düşük olduğu, kısa aralıklarla istasyona giren-çıkan, soğutma sistemli konforlu bir metro ile yola koyulduk.Dikkat ettim, şehir merkezine ulaşıncaya kadar geçtiğimiz bütün metro istasyonları 'yürüyen merdivenler'le donatılmıştı.

Unutmadan: Bu istasyonların her biri –ayrıca- çalıştıkları belli olan asansörlerle de donatılmıştı.

'İşte' dedim içimden; İzmirli seçmenlerin yüzde altmışına yakın oyunu-güvenini alarak büyükşehir belediye başkanı olan Aziz Kocaoğlu'nu hafif bir makyajla farklı bir kişiliğe büründürülen (daha doğrusu büründürüldüğü sanılan- ÖYM'lerin insafına terk etmek için çok yerinde bir delil daha!

Sonunda önce havaalanına sonra da İstanbul'a ulaştık.

Yanılmıyorum herhalde... (Yanılıyorsam uyarın lütfen) İstanbul'da yaşayan birisi olarak bugüne kadar bu şehirde tek bir 'yürüyen merdiven' ile karşılaşmış değilim. AVM'leri saymıyorum tabii ki! Şöyle açık havada, açık alanda, mesela şehrin her bir yanına kolaylıkla dikilen 'üst geçitler'de yürüyen merdivenlerden tek bir tanesi ile bile karşılaşmadım.

Neden acaba? Yoksa İstanbul Büyükşehir'in bütçesi-imkanı İzmir Büyükşehir'inkine nazaran çok mu düşük? Olacak iş değil tabii ki... Yoksa, İstanbul'un çık çık bitmemesi bir tarafa sırasında kuyruk oluşturarak ilk basamağına ayak basılabilen üst geçitleri İstanbulluların kalp sağlığına olumlu katkısı olsun diye mi 'yürüyen' hale getirilmiyor? Anlaşılır gibi değil tabii ki... Özellikle açıp bakmadım ama bütçesi kim bilir kaç bakanlık bütçesinden daha hallice olan İstanbul Büyükşehir'in bu 'yürüyen merdiven antipatisi' nereden kaynaklanıyor acaba?

Diyelim ki bütçe 'yürüyen'e izin vermiyor ve bütçe toparlanana kadar İstanbullulara üst geçitlerde 'yürüyen merdiven' haram...

Eğer durum böyle ise, yazıyı olumlu bir katkı ile bağlamak için İstanbul Büyükşehir'e sadece sözünü ettiğim alanlardaki 'yürüyen merdivenler'e kaynak yaratmak için yepyeni bir gelir kapısının yolunu göstereceğim:

Biliyorsunuz, önceden de değindiğim gibi kapalı alanda sigara yasağının (çok hayırlı bir yasak olduğu muhakkak) uygulamaya başlanmasıyla 'açık alanlar' çok değere bindi. Özellikle gelip geçeni bol cadde ve sokaklarda kafe ve lokantaların önlerindeki kaldırımlar Avrupa şehirlerinde 'teras' tabir edilen bir nitelik kazandı. Eğer sigara yasağının yürürlüğe girmesine işlek bir cadde üzerinde 10 metre kare bir büfe işletiyorsanız, bugün önünüzdeki kaldırımda en az 30 metre karelik bir terasa sahipsiniz. Kaldırımları dilediğiniz gibi – babanızın malı gibi- kullanabilirsiniz. Hatta bu alanları (teras) yapay çitlerle çevirip, üstlerini kapayabilirsiniz de. Takdir edersiniz ki bu alanlardaki yayaların işi daha da bir zorlaşmış durumda. Kaldırımda ilerlerken önünüzden elleri kepaplar ve iç içeceklerle dola garsona yol vermek gibi bir iş de eklendi artık. 'Teras'ların zemininin her gün biraz daha -yağlı, şekerli vb yiyecek içecek tüketiminden dolayı- karardığı bilgisini de verelim.

Söylediklerimi abartılı buluyorsanız, üşenmeden benim haftada birkaç kere kullandığım Şişli/ Halaskârgazi Caddesi'ne bir göz atın. 'Saray'dan (bu işletme gerçekten İstanbul Şehreminine mi aittir emin değilim, değildir herhalde) sağlı sollu olarak caddenin iki yakasına yerleşen 'teras'ları göreceksiniz.

Toparlayacak olursak: Şehrin bu değerli alanlarında (kaldırımlarında) yer işgal etmenin kayda değer bir işgaliyesi olması gerekiyordur herhalde. Benim hesabıma göre, İstanbul'un her cadde ve sokağına yayılmış bu 'teraslar'dan elde edilen gelirin şehrin bütün üst ve alt geçitlerini 'yürüyen merdivenler'le donatmak için fazlasıyla yeterli olacağını düşünüyorum.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’