Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Ramazan’ın puan katalogu

 Adamın birinin çoluğu çocuğu oruç tutuyormuş ama kendisi tutmuyormuş. Ancak ev ahalisiyle birlikte her gece sahura kalkıyor, “domatesime tuz, yumurtama karabiber” deyip kendini nimetten sayıyormuş. Arkadaşı bir gün çıkışmış: Lan utanmıyor musun. Hem oruç tutmuyorsun hem de sahura kalkıp bütün gün aç duracak çoluk çocuğunun erzakına ortak oluyorsun.

Bizimkisi hiddetle itiraz etmiş: Ne yani sahura da kalkmayayım da hepten mi dinden çıkayım.

Bu hikâyeyi herhalde bütün sene düşünüp dünkü Ramazan’ın ilk Cuma namazı vaazında anlatan basiretsiz hoca konuyu belediye iftar çadırlarından “otlanan” oruçsuzlara bağladı ve hepsini tek tek kınadı. Bu sevap arsızı, bütün âlemlere yetecek dinin kıskanç sofi dindarları aynı şeyi bayramlar için de yapar “Oruç tutmayanlar bayram tatili yapmasın kardeşim. Onlar hak etmedi. Biz hak ettik” diye

Cuma namazında cemaatin kafasını ütüleyen hocanın bilmediği pek çok şey arasında şu da var: Ramazan ödül katalogunda her şey ayrı ayrı puanlanmaktadır.

Güneşin doğumundan batımına kadar bir şey yiyip içmemek elli puan, sahura kalkmak yirmi puan, Ramazan diye küfretmemek sekiz puan, iftara misafir davet etmek on altı puan, pide kuyruğunda beklemek ve beklerken de kaynak yapanlara hoşgörülü davranmak dört puan, yemeği zeytin ya da hurma ile açmak üç puan. Bunlardan sadece birini yapmak da puan almaya yetmektedir. Bonus kapıları sonuna açık bir dindir İslam. Yetişemeyenlere de her daim yedek kupon, şans kuponu, mega şans kuponları mümkündür. Yani dinden çıkmamak için sahura kalktığını söyleyen adamın puanı pardon sevabı oruç tutmasına endeksli değildir. Ayrıca hoş latifesinden bence iki puan da kanaat notu alır.

Orhan Pamuk, Nişantaşı’ndaki Pamuk Apartmanı’ndaki çocukluğunu anlatırken “nerede o eski ramazanlar” bahsinde; ailede kimsenin oruç tutmadığını, ancak iftar saati evde bir iftar masası telâşesi yaşandığını, sürekli saatlere bakılıp “yirmi dakika kaldı, yedi dakika kaldı, eli kulağında” diye ezanın beklendiğini anlatır.

Pamuk ailesinin o telâşesinin de elbette Allah’ın katalogunda bir karşılığı vardır. Belki o telâşeler sayesinde bu güzel İstanbul’u dünyaya anlatma bahtiyarlığı Orhan Pamuk’a nasip olmuştur.

Tabii bendeniz fazlasıyla “ne olursan ol yine gel”e bağlanmış olabilirim. Oruçtan kapılarım o denli ardına kadar açıldı ki televizyonda Coca-Cola’nın iftar reklamını bile izlesem içim huzurla, gözlerim yaşla doluyor. Daha ilk gün bir de. Allah sonumuzu hayreylesin.

Hülasa, Ramazan herkesin Allah’la arasında küçük de olsa bir açık kapı bırakması için mucizevî bir fırsattır. Karbeyaz Türkler arasında bile “ay başımıza hoca kesildin. Sen yakında hacca da gidersin ayol” esprilerine maruz kalmadan hayatına dini sokmanın mümkün olduğu bir aydır Ramazan.

Kıymetini bilelim. Kimbilir belki bazılarımız için o aralıktan içeri girer ve bir daha da hiç çıkmaz.

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’