Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

Godot’yu beklerken (+18)

 Bozo(n) geldi. Bildiğiniz gibi Beckett’çiler Godot’nun Tanrı olduğu konusunda hemfikir. Sanırım şunda da hemfikir: Godot (Tanrı) gelmemekte. Bu konuda bir yazı yayınlamış şunları söylemiştim:Godot geliyor ama Bozo şeklinde, negatif Tanrı olarak geliyor.

Yanlış anlamışsam siz düzeltin: Atomun parçalanmasıyla bilim, maddenin enerjiye çevrilebildiğini göstermiş oldu. Şimdi bu CERN de enerjinin maddeye çevrilebileceğini, anladığım o ki, kanıtlamış oldu.

Bu buluş, benim için penisilinin bulunmasından daha heyecan verici bir şey değil.


Tanrı parçacığı.
 Ben bunun bir metafor olduğu kanısında değilim. Daha doğrusu şu: Yazılıp çizilenlerden, yorumlardan bana öyle geliyor ki kimileri bu buluşu ateizmin kanıtlanmasına yoruyor:

Tanrı parçacığı. Ötesini söyleyeyim: Büyük Patlama tam olarak açıklanırsa Tanrı da açıklanmış olacak gibi bir şeyi mi demeye getiriyorlar acaba? Buluşun sahibi bilim adamı, ate olduğu hâlde şöyle demiş: “Bu Tanrı Parçacıkları takdimi beni rahatsız ediyor, çünkü inananları rahatsız eder.” Bu, sizce şunu da içermiyor mu: İnananların dünyası yıkılmaya yıkılmıştır da ben efendi ve saygılı biri olarak onları bu acılı günlerinde üzmek istemem.

Ben gene de iç sesime uyup kimin ne demek istediğini çok iyi anladığımı söyleyerek tartışmaya gireyim. Şunu demek istiyorlar sanırım: Patlama’yı kanıtlayıp, saptayıp, teyit edip sizin Tanrı’nızı açıklamış olduk; gördüğünüz gibi. Oysa Dostoyevski bizim kabiledendi ve diyordu ki: “İsa (Tanrı)’nın gerçek olmadığı matematiksel olarak ispat edilse, ben yine de İsa’dan yanayım.” Bu İnanç abidesinin vahyi doğrusunu şimdilik unutup, kaldığım lisan ile devam edeyim.


Kardaş sen Patlama’yı açıkladın; Patlatan’ı değil ki.
 Bulduğun şeyin daha önce bilinmeyen tükenmezkalemin, televizyonun bulunmasından hiçbir farkı yok. Beni hiç ama hiç heyecanlandırmıyor. Çünkü yarın sen beni ışınlarsın, gökyüzünde şairane seyredebileceğim bir başka Ay da oluşturabilirsin: ne olayım heyecanlanırsam.

Bu bilim denen şey konusunda yıllar önce İslamcılara nasihatler çekmiştim (sanıyorum başlarını o yıllar İsmet Özel çekiyordu): Bilim İslam karşıtıdır. Hasta olan tedavi edilmemeli, ölmeli vs. Yavrum!


Gülüm!
, demiştim o yıllar; seni anlıyorum; tabii seleksiyondan, eko dengeden bahsediyorsun. Ama sen dinozor, aslan, antilop değilsin ki. Sen insansın. Merhametin var. Yaralı parmağa işemek zorundasın.

Ayrıca senin (benimki gibi) penisilinle ölümden dönmüş dört yaşında bir oğlun hiç olmamış anlaşılan.

Bu paragrafı, eğer mümkünse, beni yanlış anlamayasınız diye yazdım.

İşin içine kenarından ortasından ilahiyatı karıştırmasalar ben bu yazıyı yazmayacaktım. İyi ki de öyle yapmışlar da ben de sizlere kanaatlerimi paylaşma olanağını buldum.

Dünyanın erkekli dişili yetişkin nüfusunu bilmiyorum ama (şöyle sallarsam) her halde bir beş milyar var. Salt insan nüfusu. Buna hayvanları da katarsak; varın siz hesap edin.

İki buçuk milyarı insanınki olmak üzere her an sayısız milyar, Büyük Patlama’ya tanık oldukları hâlde, bu bilim adamları hangi Büyük Patlama’yı arıyor diye, cümle samimiyetimle (ve elbet cehaletimle) soruyorum.


Elan Büyük Patlama’larla süregiden, ve/veya büyük patlamalardan ibaret olan varoluşu es geçip bilinmez, bilmem kaç milyar yıl öncesinin bir Büyük Patlama’sının niye peşindedirler?
 Kendi Büyük Patlama’sının ayırtına varamamış, birileri mi beni heyecanlandıracak: kendisi yaşamı boyu kendi patlamasından heyecanlanmamış; ne iş dememiş.

Bunlar hurafeci: sizi bugününüzden savurmak istiyorlar. Cansızlar konusundan emin değilim amainsan, hayvan ve nebatın karşı cinslerinin her bir çiftleşmesi birer Büyük Patlama’dır: Yoktan var eder, enerjiyi kütleye, kütleyi enerjiye çevirir. Kendinden, bu gününden, varoluşundan bu kadar mı savruldun: bilmem kaç milyar yıl.

Bilim bana penisilini bulsun. Radyolojiyi bulsun, böylece çocuklarımız ölmesin ama bu yaygara ne?

Ne bulursan bul; sonunu bulamayacaksın. İzah nokta-i nazarından, madem bir yerde susmak zorunda kalacaksın; işin başında yaratılışa şairane bakışla hayran olup hayret etsene.

Fıkra şu: Bilginler toplanıp Tanrı katına çıkmış, “bilgimiz o kadar genişledi ki artık biz de sen ne yaratırsan aynısını yaratırız” demişler. “O hâlde bir Âdem yaratın bakalım” demiş Tanrı. Bilginlerin lideri yerden eline bir avuç toprak alınca, Tanrı, “Hoop!” demiş, “kendi malzemenizle, kendi malzemenizle...”

Fizik, kimya, biyoloji vs. her ne ile ne yaparsanız yapın, O’nun malzemesi üzerinde çalışıyorsunuz ve O’nun yasaları ile yapıyorsunuz. Işık O’nun, karanlık O’nun, enerji O’nun, kütle O’nun, olmayan da O’nun. Her şey O’nun.

Bütün bunlarla belki de şunu demek istedim: Biz bu dünyaya milyar yıl önce ne oldu onu anlamak için değil; bugünümüzü, kendimizi, dolayısıyla Tanrı’yı anlayabilmek için gönderildik.

Dr. Alexis Carrel, İnsanın en cahili olduğu şey insandır diyordu.


[email protected]

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’