Ülkenin 'gazete okurları' da mağdurlar arasında
Ülkedeki 'mağdurları' hiçbirini atlamadan alt alta yazmak uzun olduğu kadar zor da bir iş, çünkü ne kadar çaba gösterseniz de unutulanlar mutlaka olacaktır...
Bana göre ülkenin 'gazete okurları' da mağdurlar, yani kısa yoldan 'haksızlığa uğrayanlar' arasında yer alıyor. 'Gazete okurları'nın mağduriyetinin ne anlama geldiğini şöyle özetleyebiliriz: Gazete okurları eğer ellerine aldıkları gazeteleri tarafından -ülke içinde ya da dışında fark etmez- önemli bir gelişmeden haberdar edilmiyorlar ise mağdurlar arasında yer alırlar. Çünkü demokrasilerde son derece önemli bir hak olan 'haber alma hakkı'ndan yararlanamamışlardır.
Dünün tarihini taşıyan gazetelere (itiraf edeyim ki birçoğuna internet versiyonları aracılığıyla) göz attığımda, bazı gazetelerin okurlarının söz konusu tabii 'hak'ını kaale almadıklarını gözledim. Bu gazetelerin genel yayın yönetmenleri ya da editörleri tarafından gasbedilen söz konusu önemli gelişme Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın 'gazetelerin Ankara temsilcileri ile buluştuğu' iftarda yaptığı açıklamaların -bence- en önemli bölümüne ilişkindi.
Bu gözlemimde dikkatimi çeken bir husus da, Arınç'ın söz konusu açıklamalarını 'deve yapan' gazetelerin bizde âdetten olduğu gibi sağcı-solcu, Kemalist-İslamcı gibi (benim yıllardır karşı çıktığım) bir sınıflama içinde yer almamalarıydı. Yani özetle, her meşrepten gazete vardı bu grup içinde.
Mesela Zaman gazetesinin Ankara temsilcisi sözünü ettiğimiz açıklamayı ayrıntılı olarak köşesine taşırken, bu gazete ile aynı fikriyatı paylaştığı söylenen Bugün gazetesinin Ankara temsilcisi Arınç'ın iftar davetinde yer almasına rağmen konu hakkında konuyu teğet geçiyordu.
'Hükümete yakın gazeteler' içinde yer alan Star gazetesi de nedense bu önemli açıklamayı haber niteliğinde görmemişti.
Hürriyet ve Radikal okurları açıklamadan haberdar kılınırken, Milliyet'in Ankara temsilcisi köşesinde bambaşka bir konuyu işliyordu.
Sabah gazetesinin Ankara temsilcisi de iftar davetine icabet edenlerdendi. Şaşırtıcı (!) bir şekilde bu temsilcinin iftara ilişkin karaladığı iki yazı içinde de konuya girilmemişti. Gözlemlerim daha inandırıcı olsun istediğim için bu gazetenin Ankara temsilcisinin yazısının giriş bölümünü aktarıyorum:
Bir 'Arınç klasiği' / Önceki akşam Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın iftar davetinde idik. Arınç, AK Parti'nin kuruluş felsefesindeki duruluğu yaşayan ve yaşatan bir siyasetçi. Zaman zaman gelgitler yaşasa da hâlâ 'vicdanı' temsil ediyor.
Bülent Bey'in geniş sohbet yelpazesi içinden, kişisel gözlemlerime dayanan üç konuyu aktarmak istiyorum.
1- Çankaya seçimi ve partinin geleceği.
2- Arınç'ın alacağı pozisyon.
3- Ve terörün geldiği son nokta...'
İyi güzel ama temsilcinin 'kişisel gözlemlerine dayanarak' sözünü ettiği üç konu içinde -nedense- Arınç'ın iftar davetinde yaptığı en önemli açıklama, yani Sedat Selim Ay'ın İstanbul Emniyeti'nin terörle mücadeleden sorumlu emniyet müdür yardımcısı olarak atanması hakkındaki yorumu yer almıyordu...
Bazı dikkatli okurlarımın 'çuvalsız-iğne' meselesini mırıldandıklarını düşündüğümden, tarayabildiğim 'bazı gazeteler' içinde gazetemizin de yer aldığını söylemeye unutmayayım! Yeni Şafak'ın Ankara temsilcisi olan arkadaşımız Abdülkadir Selvi'nin iftarda konuşulanları konu edinen dünkü yazısı da -maalesef- bu unutkanlıkla maluldü.
Durumu özetledikten sonra soralım: Bazı 'temsilciler' ya da gazete yönetimleri Arınç'ın bu önemli açıklanmasını niçin saklıyorlar? Sorunun cevabının -tahmin edildiğinin aksine- kolay olmadığını söyleyeceğim. Bazı 'temsilciler'in kendilerini açıklamada ismi geçen polis şefine yakın hissettikleri ihtimallerden birisi olabilir. Ama mesela gazetemizin Ankara temsilcisi Selvi söz konusu olduğunda bu cevap tatmin edici olmayacaktır herhalde. Çünkü çok iyi hatırlıyorsunuz ki 'eski rejim' döneminde Yeni Şafak'ın sahipleri de 'poliste işkence'nin mağdurları arasında yer alıyordu. O günlerde gazetenin bu insanlık suçunu nasıl ifşa edip, sorumluların üzerine nasıl gittiğini de hatırlayın...
Arınç'ın iftar sohbetinde yaptığı açıklamalar içinde en önemlisi -hiç şüphesiz- Sedat Selim Ay'ın atanmasını ilişkindir. Nitekim bu haber hak ettiği biçimde Taraf gazetesinin dünkü sayısının manşetine yerleştirilmişti: 'Selim Ay gitmeli'. Gazetenin Ankara temsilcisi Lale Kemal'in haberinin (bu temsilcinin yakınlarda ABD Ankara Büyükelçisi'nin kendisine yönelik övgülere ('Sindirilmeyi kabul etmeyen sen ve senin gibi gazeteciler ile gelebilirsiniz. Sen ve senin gibi gazeteciler, ısrarlı gazetecilik tekniğini, ev ödevini yapan, okuyan ve dünyayı okuyan nesiller yetiştirerek bu düzeye gelebilirsiniz. Örneğin siz, Jane's Defence Weekly'nin (Dünyanın en eski askeri dergisi) çok uzun yıllardır muhabirliğini yapıyorsunuz...' yazısında yer vermesi bizi epeyce eğlendirmiş olsa da!) ) büyük bölümü de bu konuya ayrılmıştı.
Peki Arınç ne diyordu -açıklamayı göremeyenler 'gazete okuru mağdurlar' için- bu önemli açıklamasında. Kısaca şunları: 'Bakanlar Kurulu toplantısında, bu şahısla ilgili geçmişteki iddialar konuşuldu. Emniyetteki terfileri, nakilleri bilirim. Bu noktaya gelmiş bir insanın geçmişte hakkında mahkûmiyet, disiplinsizlik olmamalı. İçişleri Bakanı dedi ki, '10-12 yıl önceki olaylar bugüne dek yazılmadı. Demek ki bir samimiyetsizlik var.' Bakan arkadaşlar konuştu. Pek çoğu 'öyle olsa bile bu iddialara muhatap birini bu noktaya getirmemelisiniz' dediler. (...) Bu kadar iddia varsa gerçek olmasa bile geri planda tutmak varken, hakkında iddialar olan noktaya getirmek doğru değil. Bir işin kanuni olması başkadır, ahlaki-meşru olması başkadır. (...) Hükümeti de bakanlığı da yormanın, şahsı da hedefe koymanın doğru olmadığını düşünüyorum. (...) Bakanımız onu çağıracak, seni şuraya veriyorum diyecekmiş gibi olacak. Burada görev bakana düşer. Başbakan'a da haklı gerekçelerini söyleyerek değiştirebilir.'
Bülent Arınç, iftar davetinde gelecek dönemin cumhurbaşkanı adayları hakkındaki görüşlerini de açıklamış. Açıklamaların bu faslından -bütün gazete okurları gibi- siz de haberdar olduğunuzdan bu konuya girmiyorum. Ama buraya kadar hakkında konuştuğumuz konu ile cumhurbaşkanlığı seçimleri arasında şu ilişkiyi kurmadan da yazıyı bitirmek istemiyorum:
Cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılan adaylar ülkenin bir aydır gündeminden düşmeyen söz konusu atama kararına ilişkin de seçmene açıklama yapmak zorunda kalacaktır.