Ramazan yaz oyunları biterken
Ramazan’da son düzlüğe girdik. Allah’a şükür, yok pardon ah u vah bir yıl daha nasıl dayanacağız bu hasrete.
Valla riya olmasın, Ramazan’ın bitişini gözyaşlarımla değil, şükürler olsun dualarımla karşılaşmaktayım. Allah’ın benden istediği zor bir görevin daha üstesinden gelmiş olmanın haklı gururu ve sevinci içindeyim. Her güzel şeyin bir sonu var, her şeyi tadında bırakmak gerek değil mi?
Ramazan gitti diye üzülenler de çok kendilerini harap etmesin. Bir seneye kalmadan yine gelecek ve misafirperverliğinizden çok memnun kalmış olacak ki bu sefer daha uzun kalacak.
2013 yılında Ramazan 9 temmuzda başlıyor. Müjdeyi benden alın: 17 saat 33 dakika oruçluyuz.
Bu İslami survivor’da hâlâ hayatta kalmayı başarırsak esas tarihe geçecek rekoru 2014’te kıracağız inşallah. 28 haziranda başlayacak Ramazan’da 17 saat 44 dakika oruçlu olduğumuz günler olacak. 2015’de de aşağı yukarı bu rekoru egale edeceğiz.
Yaz Ramazanları ancak Cumhuriyet’in 100. yıldönümünde bitiyor. Bir de Cumhuriyet’e laf edersiniz.
Neyse şimdi son turda bunları düşünmeyin, önümüz bayram.
Bayram rahmettir. Keyfini çıkarın. Kapısına gelen çocukları uyduruk şekerler ve çikolatalarla başından savanlara, bayramda küs kalanlara şu yazılarım haram olsun.
Yok, olmasın be. Onlar da can... İşte görüyorsunuz Ramazan yine yaptı yapacağını. Taş kalbim yine pembemsi pelte kıvamına geldi.
Ramazan Bayramı’na Şeker Bayramı diyenlere bile kızamıyorum artık.
Ramazan ayında seccadelerin kalkmadığı evlere de, Ramazan’ın dizilerdeki iftar sahnesi kadar girdiği evlere de bayramı girecek.
Eh biraz haksızlık tabii. 16 saat oruç tut, geceleri ilahiyatçıların kurduğu bariyerleri aşa aşa teravihe git ama bayramı başkaları yapsın, Kıbrıs’taki gazinolarda Mehmet Ali Erbil’in esprilerine başkaları maruz kalsın. Ramazan boyunca siz yorgun, bitkin düşmüş olun ama işyerinizde bayram tatili günleri planlanırken bir ay boyunca öğle öğününü kaçırmamış ofis arkadaşınız daha talepkâr çıksın... Oruç tutanlara Ramazan’da, Bayram’da pozitif ayrımcılık uygulamak kimsenin aklına gelmesin. Bunu teklif edenler ertesi günü kendilerini Cumhuriyet’in manşetinde bulsun.
Ne yapalım, Müslümanlık işte tam da budur. Müslümanlık bu kıskançlığı bastırmak, Allah’ın bayramında Ertuğrul Özkök’ün sevinçlere gark olmasından, Ayşe Arman’ın çocuklara bayram harçlığı dağıtmasından, birinin Ahmet Necdet Sezer’in elini öpmesinden bile mutlu olmak sanatıdır.
Zaten bu bayramın adı Şeker Bayramı değilse Ramazan Bayramı da değil ki: Fitr Bayramı.
“Bayram” demek olan Arapça “iyd” kelimesinin köklerine inilince “âdet etme”, “üzüntü, acı, hastalık ve endişeden kurtulma” manalarına ulaşılıyor. Ayrıca “dönüş” manası da var.
Hz. İnternetten hemencecik bulup copy-paste yöntemiyle rivayet ettiğim, bana pek muteber görünen bir yorumda şöyle denmekte: Bir cemiyetin veya kavmin zorluklardan sıyrılıp zafer ve rahatlığa ulaştıkları ilk vakte “iyd” denilmiştir.
Zafer kısmını boş verin. Çağı geçti. Ama rahatlamak... Evet, işte bayram bu çağda tam da budur.
O hâlde bırakınız Şeker Bayramı diye kutlasınlar, bırakınız bir ay boyunca hiç yememişler gibi baklavaları, börekleri götürsünler. Hatta tatillere çıksınlar, denizlere girip, güneşin altında dinlensinler, rahatlasınlar.
Allah’ın bayramı herkese yeter.
(Eski yazılardan bir derleme oldu, zaten her sene aynı Ramazan. Artık Kadir Gecesi tatili deyip kusuruma bakmayın)