Bu iddianamenin hukuki bir anlamının olmadığı açık
Etyen'in (Mahçupyan) bir yazısına atıfta bulduğum yazıyı yayımlayalı bir yıldan fazla oldu. Etyen, bu yazısında benim nazarımda da çok önemli olan bir gözlemde bulunuyordu. Atıfta bulunduğum yazının derdini özetlemek için birkaç satır aktaracak olursam:
'Nitekim toplumu bütünleştirerek kendi rehberliğine bağlayan, buradan bir millet mitosu üreten bakışın çok da demokratik olması mümkün değil.'
'Çünkü bu yaklaşım toplumu millete indirgediği oranda, toplumsal farklılıkları ve çeşitlilikleri de hem görünmez kılıyor, hem de siyaseten göz ardı edilmelerini kolaylaştırıyor.'
Bu cümledeki 'siyaseten göz ardı etmek' ifadesini ben -daha da ileri giderek- 'siyaseti inkar etmek' şeklinde anladığımı belirtmiştim. Çünkü 'siyaset'in tanımı zaten sözü edilen toplumsal farklılık ve çeşitliliklerin birbirlerini yok etmeden var olmasını sağlamak değil miydi?
'Toplumu milletleştirirken demokratikleştirmek.' Gerçekten de demokrasi ve gerçek anlamıyla siyasetin amacından ayrılmış bir yoldu bu.
'Çünkü demokratikleşme, kaçınılmaz olarak her milleti toplumsallaştırır. Yani kendi içindeki çeşitliliği muhatap almanın ötesinde, bu çeşitliliğin önünün açılmasını gerektirir. Diğer bir deyişle demokratikleşme yolunda gidildikçe, 'millet' bölümlere ayrılma sürecine girer. Ve eğer 'millet' kavramına sarılıp, onu katılaştırır, muhtemel esnekliğini engellerseniz, söz konusu bölümler arasındaki gerilimlerin sonucu toplumsal bölünme olur.'
Önümdeki yazının şerhine geçince, Etyen'in bu satırlarının bana Marcel Gauchet'nin siyaset ve demokrasiye ilişkin görüşlerini hatırlattığını belirterek şöyle devam etmiştim: Bu değerli filozof da bu kavramları değerlendirirken 'Birliğin tehlikesi ve anlaşmazlığın- bölünmenin zorunluluğu'ndan söz ediyor, toplumsal hayat için anlaşmazlığın-bölünmenin değil birliğin tehlike arz ettiğini söylüyordu.(...) Siyaset, 'birliğin' peşinde koşmak, karşıtlıkların ortadan kaldırılmasını amaç edinmek değil, bu karşıtlıklarla (hasımlarla) ortak bir kamusal alan yaratabilmekti. 'Birlik' ama 'hasımlar' ile birlikte, onları yok sayarak-tanımayarak değil, onların varlığının 'siyaset'in varlığı için vazgeçilmez olduğunun kabulüyle...
Türk kökenli Fransız vatandaşı Sevil Sevimli'nin 'silahlı terör örgütü yöneticiliği' ile suçlandığı iddianameden haberdar olunca 'hasımlar'ı yok sayan-tanımayan bir anlayışın bizde sadece siyaset alanında değil -aslında bu siyaset anlayışının bir ürünü olan- hukuk alanında da geçerli olduğunu bir kere daha anladım.
Fransa'dan Erasmus programı ile okumaya geldiği Eskişehir'de tutuklanan Sevil Sevimli için 32,5 yıl hapis cezası istenmiş.
Hakkında 32.5 yıla kadar hapis cezası istenen ve 88 gün tutuklu kaldıktan sonra salıverilen Sevimli'ye yurtdışına çıkış yasağının yanında, Eskişehir il sınırlarının dışına çıkmama şeklinde adli kontrol getirildiği bilgisini de hatırlatmak isterim.
26 Eylül'de ilk duruşması görülecek davanın iddianamesi DHKP/C'nin tarihinin (Devrimci Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi) anlatılmasıyla başlamış. Örgütün kökeninin THKP/C'ye (Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi) dayandığı ayrıca belirtilmiş.
İddianamede şöyle bir 'tarih' dersi veriyor mesela:
'30 Mart 1972'de Ordu'nun Ünye ilçesinde bulunan NATO üssünde çalışan 3 personeli kaçıran ve Tokat ili Niksar ilçesi Kızıldere köyüne götüren terör örgütü THKP/C üyeleri ile güvenlik kuvvetleri ile arasında çıkan çatışmada THKP/C silahlı terör örgütünün lideri Mahir Çayan ile 9 örgüt mensubunun ölü olarak ele geçirilmesi ile THKP/C dağılmıştır'
Düşünün; 2012 yılında 1972 yılında olan bir olayı bile iddianameye yerleştiren 'devlet hafızası'nın (hiçbir şeyi unutmayan ve yeni hiçbir şey öğrenmeyen bir hafıza bu) gücünü düşünün...
Benzerlerine bazı iddianamelerde karşılaştığımız gibi bu iddianamede de şöyle gülünesi bir ifade yer alıyor: 'DHKP/C örgütü yönetici olmak ve örgütün sözde bayrağını gösteride taşıma suretiyle propagandasını yapmakla'
'Gülünesi' derken haksız mıyım? 'Sözde' klişesinin iddianamede ne işi var? Bu klişenin tekrarı şöyle tutarsızlık da doğuruyor: Eğer 'örgütün bayrağı' iddianamede yer aldığı gibi 'sözde' ise demek ki 'gerçek' değil... Bu durumda Sevimli'nin bu 'sözde', yani 'gerçek dışı bayrağı' taşıması niçin suç teşkil ediyor!
Gelelim Sevimli'nin iddianemede sıralanan 'suçları'na:
l 1999'da Tunceli Aliboğazı kırsalında çıkan silahlı çatışmada öldürülen ve arkadaşlarıyla birlikte toplu mezara gömülen Ali Yıldız'ın Gazi Mahallesi Mezarlığı'na defnedilmesi törenine katılmak.
l İstanbul'da Ozan İletişim Yayınevi'nden 'Bağımsızlık Demokrasi Sosyalizm için Yürüyüş' adlı dergiden 10-15 adet temin ederek, Eskişehir'de düzenli olarak 10-15 adet dağıtmak.
Ne diyelim, 'Allahım sen aklımıza mukayyet ol' derlerdi eskiler...
l Eskişehir Adalar Migros mağazası önünde stant kurarak, 15 Nisan 2012'de İstanbul'da verilecek Grup Yorum konseri için bildiri dağıtmak.
l Cezaevinde yakalandığı kanser hastalığı sonrası Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından affedilen, ancak geç kalındığı için hayatını kaybeden Güler Zere'nin hayatının anlatıldığı 'Damında Şahan Güler Zere' belgeselinin gösterimi için Eskişehir Eğitim-Sen gösteri salonu için sendika yetkilileriyle görüşmek ve gösterimin burada gerçekleşmesini sağlamak.
l Şüphelilerden Ceren Cevahir ile birlikte 14 Mart 2012'de saat 13.15 sıralarında Anadolu Yüksek Okulu duvarına 'Parasız ve demokratik eğitim istedikleri için tutuklandılar. Gülşah ve Meral serbest bırakılsın. Gençlik Federasyonu' yazılı afiş asmak. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yunus Emre kampusu önünde 'Gençlik Federasyonu' bildirilerini dağıtmak.
l Eskişehir Üniversitesi yemekhanesinin camına 1 Mayıs kutlamasına ilişkin ve yapılması planlanan pikniğe ilişkin üzerinde '1 Mayıs'ta Taksim'deyiz, geleneksel 1 Mayıs pikniğinde buluşalım, Halk Cephesi saflarında birleşelim' yazısı olan afişleri asmak. Minübüs ayarlayarak, 15 kişinin İstanbul'daki 1 Mayıs kutlamalarına 'Eskişehir Gençlik Derneği'ni temsilen katılmasını' sağlamak.
Önümüzdeki manzaraya tam olarak vakıf olabilmek için suçlamalardan hiçbiri atlamadım.
Bana sorarsanız, bu 'suçlar'dan dolayı Sevimli'ye 32.5 yıl hapis cezası istenmesi fazla bağışlayıcı bir tutum. Sevimli'yi ağırlaştırılmış müebbet cezasına çarptırmak daha makul görünüyor...
Ne diyorduk yazının başında:
Siyaset, 'birliğin' peşinde koşmak, karşıtlıkların ortadan kaldırılmasını amaç edinmek değil, bu karşıtlıklarla (hasımlarla) ortak bir kamusal alan yaratabilmekti. 'Birlik' ama 'hasımlar' ile birlikte, onları yok sayarak-tanımayarak değil, onların varlığının 'siyaset'in varlığı için vazgeçilmez olduğunun kabulüyle...
Bu değerlendirmeyi Sevimli'nin de aralarında bulunduğu gençleri yargılayan 'hukuk' alanı için de kullanabiliriz.