Son dakika
A Köşe Yazısı Arşiv

BENİ OKUMAYIN

 Oğlumu çok seviyorum. Anneler oğullarını çok sever. Babalar da çok sever. Hele deleler ve nineler torunlarını çok çok sever.

Onları hissettiğiniz ilk an, anlayamazsınız… İnsan daha önce tatmadığı duyguların değerini bilemiyor.

İlk gördüğünüzdeyse bakakalıyorsunuz, bu ağız, bu burun, bu eller…

Benim çocuğum. Öyle muhtaç, öyle aç, uykuya, süte, sevgiye, tene… Ağladıkça büyüyen, büyüten benim çocuğum.

Doğduktan sonra, yavru sokak köpeklerinin bebek olduğunu düşündüren, dişleri çıkarken o minicik köpeklerle aynı biçimde damakları kızaran, kaşınan, salyalarını akıtan çocuğum…

Her aşıda çığlıkları bıçak gibi ciğerlerimi doğrayan çocuğum. 39 derecelerde kâbuslarına ortak olduğum, sirkeli bezlerle ovduğum, minik elleri yüzümde uykuya dalan, küsen, kızan, benimle oyna, işe gitme diyen. Dondurma görünce ömründe hiç dondurma yememiş, gıcır bir araba görünce benim bu renk arabam yok diyerek kumpasa getirmeye çalışan, uyanık, saf, temiz, yaramaz, uslu, öfkeli, çocuk gibi çocuğum.

Annesine benzeyen, baktıkça sevdiklerimi, kaybettiklerimi duygularında bulduğum insan Tarık Barkın.

Adı Ahmet olur, Yener olur, Cihan olur… Mehmet olur.

Adı olur da her doğanın, sonra birdenbire hepsi Mehmet Olur.

Birkaç Mehmet olur.

Birkaç Mehmet kaç ana, kaç baba, kaç kardeş, kaç eş, kaç çocuk, kaç dede, kaç babaanne, kaç amca, kaç hala eder?

Bir bebek çocuk olana dek kaç aşı, kaç hastalık, kaç kaza atlatır. Bir çocuk ergen olana dek kaç okul kaç öğretmen kaç ders görür. Ergen bağıra çağıra kaç kalp kırar, kaç insan ona sabreder, ne olmak ister, ergen delikanlı olduğunda ne hayal eder, saçını nereden ayırır, ne renk giyer, en sevdiği yemek nedir, âşık olmuş mudur? Anasının gözlerine baka baka anlatmış mıdır? Anası ona her baktığında “ Allah neler yaratıyor” demiş midir?

Adı neydi çocuğumun…

Erhan değil, Serkan değil… Mehmet. Birkaç Mehmet.

Birkaç Mehmet’in anası, babası, kardeşi, eşi, evladı ne yapar ki? O birkaç Mehmet’in yasını tutanlarının sayısını da bilir misiniz?

Bir çocuk doğduğunda insansanız onun nefesiyle doyarsınız, büyürsünüz. Onunla öğrenirsiniz gerçekten sevmeyi, koşulsuzca, beklenti olmadan. Bilirsiniz gidecektir. Mutlulukla gitsin istersiniz. Yaradan sırasıyla versin ölümü istersiniz. Bisikletten düşüp dizi yarıldığında dikiş atan doktora yumruk atmak isteseniz de  “ aa sus ağlama” diye azarlarsınız, o büyür… Düşe kalka… Ve siz o büyüdükçe daha çok seversiniz. Çünkü konuşur sizinle, dokunur. Bir insan büyütürsünüz. Her acısında burnunuzun direği sızlar. Her karnesinde, diplomasında gözleriyle sizi nasıl aradığını görürsünüz.

İşte birkaç Mehmet! Kaç insan eder?

Bayram nedir bilmeyenlerin bayramı kutlu olsun.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kopyalandı

Yazarın Diğer Yazıları

Tümü
  1. KAVRAMSAL SANATA DAİR
  2. MEYVEYİ DALINDAN YEMEK GÜZELDİR!
  3. MODERNLEŞME, TÜRK ŞİİRİ ve SEKÜLERLEŞME
  4. ONUR AKYIL: ŞAİRLİKTEN DÜZYAZIYA GEÇMEK…
  5. Türk modernleşmesinin bir diğer yüzü olarak: ‘Tunç Asker’