Köşe Yazısı
Ömer Ahmet ÖZEREN
DEMOKRASİ AĞACININ ÇİÇEKLERİ
Neyin hesabı bu acaba? Yani altından ne çıkacak bunu artık bilemiyorsak cahiliye devrinin bireyleriyiz demektir.
Ben Türkiye'de hiçbir siyasi partiye yakın değilim bu beni sosyal, politik analiz yapmaktan alıkoyamaz.
Siyaset yapan, fiili olarak içinde yer alan yurttaşlarımızı kutluyorum. Hangi siyasi parti olursa olsun bu önemlidir.
Birincisi atıl olmaktan iyidir, ikincisi görüşlerine uygun bir siyaset oluşumu içindeyse daha rahat olup fikir beyan edilebilir, üçüncüsü siyaset disiplin işidir
ve disiplin içinde mücadele vermek daha başarılı sonuçlar doğurur.
Ancak bir sorun var. Mevcut siyasal partiler yasası ve seçim yasası anti demokratik 12 Eylül ürünü yasalardır.
Hukukun bağımsızlığı her türlü olumsuzluğu bir yana bıraksak bile HSK'da bakan ve müsteşar temsil düzeyinde oy kullanma hakkına sahiptir, bu bile anti demokratik gösterge için yeterlidir.
Jean-jacques Rousseau'nun "toplum sözleşmesi"ndeki demokrasi ve ulus devlet anlayışını hatırlayalım. Rousseau'ya göre yurttaşlar olmadan Erdem, Erdem olmadan özgürlük, özgürlük olmadan devlet olmaz, Rousseau devletin iktidara değil halka ait olduğunu savunmuştur. Sadece insan haklarının 10 maddesini herhangi bir parti programına ana başlıklar olarak dahil edip altını Evrensel hukuk ve demokrasi kuralları ile doldurarak ortaya koyup yaşama geçirme becerisini gösterebilse inanın çok ciddi bir kazanım elde edilmiş olur.
Bizdeki durum içler acısıdır tüm siyasal görüşleri içeren farklı eylemleri ile mevcut Cumhurbaşkanlığı Yönetim Sistemi adı altındaki sistem sorunların çözümünde
üretkenlikten son derece uzağa düşmüş
ve cumhurdan umudu kesmiş gözükmektedir.
Son söz: toplumsal birliktelik mevcut siyasal iktidara karşı mutlak Herkesi içine alacak şekilde sağlanmalıdır.
Şark kurnazlığı sökmüyor artık bu ülkede.
Seçmen iradesi hiçbir zaman Demokratik bir bellek oluşturamamıştır.
Günübirlik oy verir bizim seçmen.
Sıkıntı budur, ağzınızla kuş tutsanız tek başına hiçbir yere varamazsınız.
Tüm muhalif siyasi partiler sivil toplum kuruluşları ortak asgari müştereklerde birleşip sorumluluk üstlenerek bir mutabakat oluşturmak zorundalar.
Demokrasi geleneği gökten zembille inmeyecek.
Yaşayarak olgunlaşan bir yönetim biçimidir, kompleks ,karmaşık bir yapı içinde de olsa bunu başarmak mümkündür.
Cesurca ortak kararlar almak kendi talebinden vazgeçmeyi taviz olarak görmeme Erdem'i bizi başarıya götürür.
Tekrar söylüyorum ,doğru bir slogandır ve bir siyasal partinin veya oluşumun tekelini çok çok aşar ve herkesi kapsar.
"Kurtuluş yok tek başına ,ya hep beraber ya hiçbirimiz" Bu sloganın
altını da doldurduğumuz zaman demokrasi ağacının
çiçeklerine
hep birlikte
uzanabileceğiz