Son dakika

Dönüşlerin 40. Yılında, Yasallaşma Hareketi ve TBKP Tarihsel Deneyimi

Dönüşlerin Yirminci Yılında Nilgün Kaygusuz’un yaptığı sunum...

Dönüşlerin Yirminci Yılında Nilgün Kaygusuz’un yaptığı sunum...

22 Mart 2008 günü Kocaeli Yüksek Öğrenim Derneği Lokali’nde gerçekleştirilen Dönüşlerin Yirminci Yılında Yasallaşma Hareketi konulu Sempozyumun Birinci Oturumunda Nilgün Kaygusuz’un yaptığı sunum:

Merhabalar,

Hoş geldiniz.

Öncelikli olarak, çok yürekli bir insandı.

Hatice yoldaşın konuşma metninin, bu görevin, bana verilmesi

gerçekten çok önemli. Bakalım onun verdiği duygu yoğunluğunu

verebilecek miyim? Hiç ummuyorum.

16 Aralık 1990 - TBKP Kocaeli Birinci İl Kongresi’nde  

Hatice Ceylan’ın Yaptığı Konuşma :

Değerli Yoldaşlar,

Sayın Divan,

Sayın Konuklar,

Bugün 70 yıllık yasak zincirini kırmış, meşruiyetini elde etmiş, kısaca kazanmış bir partinin üyeleri olarak, ilk yasal il kongremizi yapıyoruz.

70 yıllık geçmişimiz, sadece bir tarih değildir. Sürekli bir mücadeleler ve kazanımlar ifade ediyor bu süreç. Burada demokrasi-özgürlük mücadelesinde, sosyalizm ütopyasını, capcanlı, bugünlere kanı-canı pahasına taşımış tüm yoldaşlarımızı saygı ile anıyorum.

Yoldaşlar,

Partimiz TBKP, tabuları yıkarak yasallığı kazanmış ve yenilenme yolunda başarılı adımlar atmış bir partidir. Bundan kimsenin kuşkusu olmamalı. Kendi emeğimize yabancılaşmamak, emeğimize sahip çıkmak zorundayız. Kazanımlarımızı bir kenara itmemek, bu süreçleri derinleştirmek zorundayız.

Kutlu Yoldaş’ımız “Yenilenme, deri değiştirmek gibi sancılı ve zordur” derken, bugünkü durumumuzu çok iyi ifade ediyordu bence. Artık kabul etmeliyiz ki, eskiden köklü bir kopuş ve köklü bir yenilenmede, bir şeyler de kaybedeceğiz. Amaca giderken, hayatı görerek dönüşler yapmak ve zigzaglar çizmek zorunlu oluyor. Yenilenme, sürekli ve devamlı bir süreçtir. Tüm kavramların tartışıldığı, tüm değer yargılarının sorgulandığı bir süreçte,  geleceğe bugünden önkabullerle gidemeyeceğimiz kanısındayım. Geleceğimizi Sosyalist Birlik Partisi’nde biçimlendirmek, bu arayışları yeni partimiz SBP’de sürdürmek zorundayız. Bugün henüz tam olarak adlandıramadığımız bir çağda yaşıyoruz. SBP’ye bugün yeni olarak yakaladıklarımızı, geçmişimizin olumlu değerlerini taşımalıyız. Ancak orada kalmamalı, SBP’de arayışlarımızı, diğer arkadaşlarımızla birlikte sürdürmeliyiz.

Bizler, tabuları yıkan bir partinin üyeleri olarak kendi tabularımızı da yıkmayı becermek zorundayız. Özgür düşünmek için; bizi bağlayan tabulardan, önkabullerden kurtulmamız gerekiyor. Biz hiçbir şeyi korumak, hiçbir ilkeyi savunmak zorunda değiliz. Ancak böyle geniş bir hoşgörü ve saygılı bir tartışma ortamı yaratmakla, yenilenmeyi sürdürmek, geliştirmek mümkündür. Otoriteye başkaldırmak, mücadeleci bir ruh, bizler için dünden daha çok gereklidir şimdi. Tedirginliklerimizi ve kaygılarımızı yenmeyi başaralım. Bu anlayışlar olmazsa, otoriter devlete kafa tutan bir parti yaratmamız da, çoğulcu-katılımcı bir demokrasiyi amaçlamamız da, yenilenmeyi başarmamız da mümkün olmaz. Bunun için gerekli kendine güven bizde vardır. Ben kendi adıma yeniyi arayan tüm yoldaşlarımı ve kendimi bu yetkinlikte görüyorum.

Zorluk şudur ki; Sosyalist Birlik Partisi, henüz ortada olmayan bir partidir. Bu nedenle, iyi-kötü bir ortama alışmış TBKP’li bazı arkadaşlarımızı ürkütüyor, çaba ve enerjilerini oraya kanalize etmelerini önlüyor.  

Parti Meclisi’nin eğilim kararı, bence geç alınmış bir karardır. Kongre süreçleri başlarken, tüm üyelerimize TBKP’nin geleceği ve Sosyalist Birlik Partisi’ne katılım konularında somut, geniş bir tartışma önerilmeli idi. Parti yönetimi, üyelere bu çerçeveyi sunmakta geç kalmıştır. Dahası, bundan kaçınmıştır. Parti Meclisi eğilim kararının “bir kısım kadrolar ayrılarak TBKP’nin varlığının, hukuki yasallık kazanılıncaya kadar sürdürüleceği” ibaresi bence muğlâktır. Bu kadroların görevi iyi tarif edilmelidir. Bunu eksiklik olarak görüyorum.

Bir örnek vereceğim. Bir kadın düşünün ki, eşi tarafından sürekli hor görülen, anlaşılmayan ve bu şartlarda bir evlilik sürdürüyor. Varsayalım ki, kadın ekonomik bağımsızlığa da sahip, ancak eşinden ayrılmayı bir türlü göze alamıyor. Nedenleri çok çeşitli olabilir. Elbette, toplumsal baskı önceliklidir. Ancak, kadının içselleştirdiği yaşam biçimini değiştirme cesaretini gösterememesini, bugün SBP’ye uzak duran yoldaşlarımızın tavırlarına benzetmek, çok kırıcı mı olur? Yanlış anlaşılmasın, altını çizmek istediğim şey, yaşam biçimi veya politika yapma aracımızı, partimizi tercih etmemiz gereken bir dönemdeki ikircimlerimizin, içselleştirdiğimiz partimizle ilgili psikolojik yanıdır.

16.12.1990

Hatice Ceylan

(Dönüşlerin Yirminci Yılında Yasallaşma Hareketi, TÜSTAV Sosyal Tarih Yayınları, Şubat 2009, Sayfa: 29-31)

Yayına Hazırlayan: Bülent Karataş

 

 

Kaynak: Haber Merkezi

Kopyalandı

İlgili Haberler