Köşe Yazısı
İlker DEMİR
YENİ PARTİ HÜKÜMET SEÇENEĞİ OLMAYI KAÇIRDI MI?
Devlet çalışıyor.
Devlet harıl harıl çalışıyor.
Devlet eski hantal TC değil, kendine özgü biçimsel, kültürel değişiklikler yapa yapa hakimiyetini sağlama almaya çalışıyor.
Bu yüzden de tam kapasite çalışıyor.
Son güncellerden "'Terörsüz' Türkiye" yaklaşımı da bu çabanın bir parçası.
Bunu, "Kürtler yıllardır statüsüz, ikincil kaldı ana dillerinde eğitimi bırak, uzun yıllar yasaklı, cezalı, mücadele ediyor ama; artık bir çözüm getirelim, yılların ihmalini, ayıbını, zulmünü kaldıralım" gibi bir gerekçeyle konuya el atmıyor.
Kasalardan başkası umurunda değil!
Ak Parti devlet ittifakını stratejisine Kürtleri de stretejiye uygun şekilde eklemlemek için uğraşıyor.
Bunu da gayet de proğramlı yapıyor.
Önce teslim almanın koşullarını yaratıyor.
Sonra hak alma mücadelesini terörle suçlayıp halkın göz ve gönlünden silmeye çalışıyorlar ki, hapis, kayyım, fiili infazlar vb anti hukuki cezalara pek fazla ses çıkarılmasın istiyor.
Ve yayın ve örgütlenme ağına el atıyor.
Teslim alamıyorsa, kendi inisiyatifinde, stratejisine uygun uzlaşıyormuş gibi yapıyor.
Kürt sorununa el atıyor, Alevilere el atıyor, CHP'ye el atıyor eğitime el atıyor; yetişebildiği kadar her konuya, el atıyor da atıyor.
Konunun çözümüne dair bir fikri, proğramı olmayan örgütlenmeler sadece müzmin muhalif rolünde kalıyor.
CHP'ye de aynı tarzda el attı.
Önce Kürt hareketine karşı devlet paydasıyla kullandığı CHP, ekonomik iflasın ürettiği derin yoksulluğu lehine çevirdi ve farkedilir büyüme gösterdi.
Haliyle devlet CHP'ye dur dedi.
Başkanları tutuklamalar, kayyımlar, kriminal suçlardan içeri almalar.
Gerçek miydi?
Hayır.
Zira sisteme dahil tüm belediyelerdeki uygulamadan farklı değildi chp belediyeleri de.
Tüm suçlamalar sistemin suçu, gerekiyorsa, tutuklanması gereken sistemdi.
Amaç CHP'yi halkın gözü ve gönlünden silmek ve en azından iktidarı alamama veya kendi iktidarının engeline önlemler alma idi.
Nitekim başardı.
Yoksa, sorun başlıklarına somut bir çözüm üretemeyen CHP mitinglerde sadece halkla değil çözümle de tanışıyor, reel çözüm konuşabildikçe de büyüyordu.
Ak Parti devlet stratejisi engellenemezdi.
Atatürk'ün partisi filan dinlemedi, partiyi halktan kopardı devlet/kendi mahiyetine aldı, BUTLAN.
Halkla kalanlar mecburen Yeni Parti oldu.
Parti yeni ama yeni olacak, halkla devam edecek miydi?
Önü açık, eğer CHP'nin hafızadaki tarihi yanlışlarını bırakarak gelirse açık ara hükümet görünüyordu.
Devlet çaresiz Yeni Parti'yi markaja aldı; devletçi yapı, milliyetçi devlet partileri, vekilleri, hatta çerçöpüyle kuşatıldı, özgür karar alması engellendi.
PKK'nin silahsızlandırılma yasası oylamasında
bu net açığa çıktı.
Çünkü Yeni Parti "bu yasa Kürtlerin demokratik kültürel haklarını kapsamayan, ihtiyaca çözüm getirmeyen bir infaz önerisi, biz daha iyisini öneriyoruz, önerimiz budur" deyip bir seçenek olduğunu deklare etmedi, edemedi.
Hükümet olmayı seçmedi.
Kaybetti.
Kaybedecekti çünkü merkezin eveti çözüm için değildi.
Peki hayır diyenlerle nitel olarak ayrı mı düşünüyordu?
Hayır, aralarında nitel fark yok sadece pratik farklılardı.
Merkez silah bıraktırmanın kazancını hükümete bırakmak istemiyor ama gövdenin endişelerini de paylaşıyordu, çünkü aynı hatta duruyordu.
Durum, Özel cephesinin ideolojik yenilenememe nedeniyle egemen zırhı aşamadığını gösteriyordu.
Sonuç, devlet çalışıyor, hükümetini muhalefetini fiilen seçtiriyor, adeta tayin etmeye devam ediyor.
Ama hala kaçmış bir şey de yok hani.
Halk yerinde duruyor.
Şu anda halklar devlet örgütlerinin vaadlerinde çaresiz, doğru vaadlerle örgütlenip özgürleşmeyi bekliyor.
İşte bu yüzden "örgütsüz halk köle halktır".
"Kurtulmak yoksa tek başına" ittifak/koalisyon kurun, seçenek olun.
Hadi canlanın biraz!