Köşe Yazısı
Mehmet Ali ALÇINKAYA
ÇERÇEVE YASAYA ELEŞTİREL YAKLAŞIM, ÖNDERLİĞİN ÖZGÜRLÜĞÜ VE DEMOKRATİK-KOMÜNAL YAŞAMIN İNŞASI: SORUMLULUKLARIMIZ...
“Ne kölelere layık bir barışa ne de mezarda bir barışa razıyız.” Bizim savunduğumuz barış; özgürlüğü, eşitliği, adaleti ve halkların onurlu ortak yaşamını güvence altına alan demokratik bir barıştır. Barış, yalnızca silahların susması ya da çatışmanın sona ermesi değildir. Gerçek barış; insanların kendi kimliğiyle, diliyle, kültürüyle ve özgür iradesiyle yaşayabildiği, demokratik siyasetin güvence altına alındığı, hukukun herkes için eşit işlediği ve toplumun kendi geleceği üzerinde söz sahibi olduğu bir yaşam düzenidir.
Bu nedenle Barış ve Demokratik Toplum sürecinde gündeme gelen çerçeve yasaya yaklaşımımız ne koşulsuz bir onay ne de barış arayışını reddeden bir tutum olabilir. Yaklaşımımız eleştirel, demokratik ve çözüm odaklı olmak zorundadır. Çünkü barışın kalıcılığı, yalnızca bir yasa metniyle değil; özgürlüğü ve eşitliği güvence altına alan demokratik bir hukuk düzeniyle mümkündür.
Çerçeve yasa, çatışmalı dönemi hukuken sonlandıran dar bir düzenleme olarak ele alınmamalıdır. Esas mesele, bu yasanın Türkiye’nin demokratikleşmesine, Kürt sorununun barışçıl ve demokratik çözümüne, temel hak ve özgürlüklerin genişletilmesine ve toplumun tüm kesimlerinin eşit yurttaşlık temelinde ortak yaşamına ne ölçüde katkı sunduğudur.
BARIŞ VE DEMOKRATİK TOPLUM SÜRECİNDE ÇERÇEVE YASA;
Barış ve Demokratik Toplum süreci, yalnızca çatışmanın sona erdirilmesi değil; demokratik siyasetin güçlendirilmesi, toplumsal sorunların siyasal ve hukuki yollarla çözülmesi ve halkların eşit ve özgür yaşamının güvence altına alınması anlamına gelir.
Bu nedenle çerçeve yasa, yalnızca silahların bırakılması ya da teknik hukuki düzenlemelerle sınırlı kalmamalıdır. Barışın hukuki güvencesini oluşturmalı, demokratik siyasetin önündeki engelleri kaldırmalı, toplumsal müzakere kanallarını açmalı ve demokratik çözümün kalıcılaşmasını sağlayacak mekanizmaları kurmalıdır.
Barış, toplumun üzerine dayatılan bir sessizlik değil; toplumun özgür iradesiyle kurduğu demokratik bir yaşam sözleşmesi olmalıdır.
HUKUK, BARIŞIN GÜVENCESİ OLMALIDIR;
Hukuk, yalnızca devlet düzenini koruyan bir araç değil; bireyin ve toplumun haklarını güvence altına alan demokratik bir mekanizma olmalıdır.
Barış sürecinde hukuk devleti ilkesi; eşitlik, keyfî uygulamaların sona erdirilmesi, düşünce ve ifade özgürlüğü, örgütlenme ve siyasal faaliyet hakkı ile yargı bağımsızlığı temelinde ele alınmalıdır.
Kalıcı demokratik çözüm için güvenlikçi hukuk anlayışından demokratik hukuk düzenine geçiş zorunludur. Siyasal düşünceleri ve demokratik faaliyetleri suç haline getiren yaklaşımlar yeniden değerlendirilmelidir.
Çünkü hukuki güvence olmadan barış kırılgan, demokratik siyaset olmadan hukuk eksik, toplumsal katılım olmadan ise barış kalıcı olamaz.
EŞİT YURTTAŞLIK VE DEMOKRATİK ÇÖZÜM;
Barış ve Demokratik Toplum sürecinin temel zemini eşit yurttaşlık ilkesidir. Bu ilke yalnızca anayasal bir ifade olarak kalmamalı; siyasal, kültürel, sosyal ve ekonomik yaşamın tüm alanlarında somut haklarla güvence altına alınmalıdır.
Kürt halkının kimliğinin, dilinin ve kültürünün özgürce yaşanması; demokratik siyasetin meşru bir alan olarak tanınması ve yerel demokrasinin güçlendirilmesi bu sürecin temel başlıklarıdır.
Seçme ve seçilme hakkı, seçilmiş iradenin korunması ve yerel yönetimlerin demokratik işleyişi güvence altına alınmadan demokratik toplumdan söz edilemez.
ÖNDERLİĞİN ÖZGÜRLÜĞÜ VE DEMOKRATİK ÇÖZÜM;
Barış ve Demokratik Toplum sürecinin en kritik başlıklarından biri Sayın Abdullah Öcalan’ın özgürlüğüdür. Demokratik çözüm yönündeki çağrıları ve siyasal perspektifi dikkate alındığında, onunla iletişim ve müzakere kanallarının demokratik hukuk çerçevesinde güvence altına alınması gerekmektedir.
Bu mesele yalnızca bireysel bir özgürlük sorunu değildir; aynı zamanda demokratik çözümün toplumsal ve siyasal zeminini genişleten bir nitelik taşır.
Kalıcı barış için çözüm aktörlerinin özgürce düşünce üretmesi, toplumla iletişim kurabilmesi ve müzakere süreçlerine katılabilmesi zorunludur.
Önderliğin özgürlüğü demokratik çözümün, demokratik çözüm ise kalıcı barışın temel koşullarından biridir.
DEMOKRATİK VE KOMÜNAL YAŞAMIN İNŞASI;
Demokratik toplum yalnızca yasal düzenlemelerle kurulamaz; toplumsal yaşamın dönüşmesi gerekir.
Mahalle ve halk meclisleri, kadın örgütlenmeleri, gençlik yapıları, kooperatifler, ekoloji hareketleri ve benzeri demokratik örgütlenmeler toplumun kendi yaşamı üzerinde söz ve karar sahibi olmasının araçlarıdır.
Komünal yaşam; dayanışmayı, ortak üretimi, paylaşımı ve toplumsal sorumluluğu esas alır. Özgür birey ile demokratik toplum arasındaki bağın güçlenmesi, kalıcı demokratik yaşamın temelidir.
Kadın özgürlüğü ve ekolojik yaşam bu dönüşümün ayrılmaz parçalarıdır. Kadının özgür olmadığı ve doğanın tahrip edildiği bir düzende gerçek anlamda demokrasi mümkün değildir.
ÇERÇEVE YASAYA ELEŞTİREL YAKLAŞIM VE SORUMLULUKLARIMIZ;
Çerçeve yasa, demokratik çözüm açısından bir eşik olabilir; ancak tek başına yeterli değildir. Bu nedenle onu nihai çözüm değil, daha geniş bir demokratikleşme sürecinin başlangıcı olarak değerlendirmek gerekir.
Görevimiz, yasayı eleştirel biçimde ele almak, eksiklerini görünür kılmak ve demokratik içeriğinin güçlendirilmesi için mücadele etmektir.
Barış süreci yalnızca devlet ile sınırlı bir müzakere alanına indirgenmemelidir. Emek örgütleri, kadın hareketi, gençlik, ekoloji hareketleri, meslek örgütleri, yerel yönetimler, siyasi partiler ve sivil toplumun tüm demokratik güçleri bu sürecin öznesi olmalıdır.
Çünkü toplumun katılmadığı bir barış, toplumsallaşamaz ve kalıcılaşamaz.
SONUÇ: NE KÖLECE BİR SESSİZLİK NE DE MEZARDA BİR BARIŞ;
Biz ne kölece bir sessizliği ne de mezarda bir barışı kabul ediyoruz. İstediğimiz; özgür yaşamın, eşitliğin, adaletin, kadın özgürlüğünün, ekolojik duyarlılığın ve demokratik siyasetin güvence altına alındığı bir barıştır.
Bu nedenle çerçeve yasa, yalnızca çatışmanın hukuki tasfiyesine değil, demokratik toplumun siyasal ve hukuki temellerinin inşasına hizmet etmelidir.
Önderliğin özgürlüğü demokratik çözümün önünü açmalı; hukuk barışın güvencesi olmalı; demokratik ve komünal yaşam ise barışın toplumsallaşmasını sağlamalıdır.
Bugün sorumluluğumuz açıktır: Barışı talep etmekle yetinmemek, onun hukukunu ve toplumsal yaşamını inşa etmek; özgürlüğü savunmak, eşit yurttaşlığı büyütmek ve halkın kendi geleceği üzerinde söz ve karar sahibi olacağı demokratik toplumu birlikte kurmaktır.
Çünkü barış, yalnızca savaşın yokluğu değil; özgür, eşit ve demokratik bir yaşamın kendisidir
Yazarın Diğer Yazıları
Tümü- SAYIN İBRAHİM KALIN, BU DOĞRU AMA DEMOKRATİKLEŞME NEREDE, REFORMLAR NEREDE?
- DEMOKRATİK ENTEGRASYON İÇİN DEMOKRATİK SİYASET!..
- MİT BAŞKANI İBRAHİM KALIN!.. SİLAHSIZLANMA TEK BAŞINA ÇÖZÜM DEĞİLDİR; ASIL HEDEF DEMOKRASİ VE DEMOKRATİK REFORMLAR OLMALIDIR!
- KAPİTALİST MODERNİTE İŞ CİNAYETLERİNİN NEDENİDİR, ÇÖZÜM DEMOKRATİK MODERNİTEDİR!
- DÜNYA DEĞİŞİYOR, TÜRKİYE DEĞİŞECEK, İNSANLIK KAZANACAK!