Köşe Yazısı
Mehmet Ali ALÇINKAYA
1 EYLÜL DÜNYA BARIŞ GÜNÜ VE DEMOKRATİK TOPLUM ÇAĞRISI: BARIŞ HEMEN ŞİMDİ!...
1 Eylül Dünya Barış Günü, insanlığın savaşa, işgale, sömürüye, baskıya ve şiddete karşı ortak vicdanını ve barış iradesini yükselttiği tarihsel bir gündür. Ancak barış, yalnızca takvimlerde anılan bir günün sözü, bir temenni ya da geleceğe ertelenen bir dilek değildir. Barış, bugün ve hemen şimdi kurulması gereken bir yaşam biçimidir.
Dünyanın birçok coğrafyasında savaşlar devam ederken, halklar yerlerinden edilirken, çocuklar ve kadınlar savaşın en ağır sonuçlarıyla karşı karşıya kalırken, kentler ve yaşam alanları yıkılırken 1 Eylül’ün anlamını yalnızca anmakla yetinemeyiz. Bu günü, savaşların nedenlerini sorguladığımız, barışın toplumsal koşullarını tartıştığımız ve demokratik bir geleceği birlikte kurma irademizi ortaya koyduğumuz bir mücadele günü olarak ele almalıyız.
Barış hemen şimdi!
Çünkü savaşın ertelenmesi, barışın da ertelenmesi demektir. Barışın ertelenmesi ise toplumların acılarının, kayıplarının ve geleceksizlik duygusunun derinleşmesine yol açar. Bu nedenle barış, herhangi bir siyasal hesabın sonucuna veya belirsiz bir geleceğe bırakılamayacak kadar yaşamsaldır.
BARIŞ, DEMOKRATİK TOPLUMUN TEMELİDİR;
Barış ve demokrasi birbirinden ayrı düşünülemez. Demokratik toplumun olmadığı yerde kalıcı ve onurlu bir barıştan söz etmek mümkün değildir. Silahların susması ve çatışmaların sona ermesi önemli olmakla birlikte, gerçek barış bundan daha fazlasını gerektirir.
Gerçek barış; halkların kimliklerini, dillerini, kültürlerini ve inançlarını özgürce yaşayabildiği; farklılıkların tehdit değil zenginlik olarak kabul edildiği; toplumsal sorunların şiddet yerine demokratik siyaset, diyalog ve müzakere yoluyla çözülebildiği bir yaşam düzenidir.
Kürt sorunu başta olmak üzere Türkiye’nin tarihsel ve toplumsal sorunlarının çözümü; inkâr, baskı, güvenlikçi politikalar ve savaş yöntemleriyle değil, demokratik siyaset ve toplumsal uzlaşı temelinde mümkündür.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey, çatışmayı yeniden üreten anlayışların aşılması ve demokratik çözümün önünün açılmasıdır. Bunun yolu, toplumun iradesini esas almaktan, farklılıklarla birlikte yaşamayı güvence altına almaktan ve demokratik siyasetin önündeki engelleri kaldırmaktan geçmektedir.
BARIŞ BİR ÇAĞRI DEĞİL, TOPLUMSAL BİR İNŞADIR;
Demokratik toplum çağrısı, yalnızca siyasal aktörlere yöneltilmiş bir çağrı değildir. Aynı zamanda toplumun kendi geleceğini örgütleme, kendi sözünü söyleme ve kendi iradesine sahip çıkma çağrısıdır.
Barışın toplumsallaşması; kadınların, gençlerin, emekçilerin, Kürtlerin, Türklerin, Alevilerin, farklı inanç ve kimliklerin ve toplumun bütün kesimlerinin eşit yurttaşlık temelinde yaşamın her alanında söz ve karar sahibi olmasıyla mümkündür.
Mahallelerden kentlere, yerel meclislerden demokratik kurumlara kadar toplumun örgütlü gücünü büyütmek, demokratik siyaseti güçlendirmek ve ortak yaşam kültürünü geliştirmek barışın kalıcılaşmasının temel koşullarıdır.
Bu nedenle barış mücadelesi ile demokratik toplum mücadelesi, aynı tarihsel yürüyüşün birbirini tamamlayan iki temel boyutudur.
KADINLARIN ÖZGÜRLÜĞÜ OLMADAN BARIŞ OLMAZ;
Savaşların en ağır yükünü kadınlar ve çocuklar taşımaktadır. Ancak kadınlar yalnızca savaşların mağdurları değil, aynı zamanda barışın ve özgür yaşamın kurucu öznesidir.
Kadınların eşit ve özgür olmadığı, erkek egemenliğinin yaşamın bütün alanlarını belirlediği bir toplumda gerçek barıştan söz edilemez. Bu nedenle demokratik toplumun inşası, kadın özgürlüğünü ve toplumsal cinsiyet eşitliğini temel bir ilke olarak kabul etmelidir.
Kadınların yaşamın her alanında söz, yetki ve karar sahibi olması, özgür ve demokratik toplumun vazgeçilmez koşullarından biridir.
EMEK, EKOLOJİ VE ÖZGÜRLÜK İÇİN BARIŞ;
Savaş yalnızca insanları öldürmez; emeği, doğayı ve geleceği de tüketir. Savaş ekonomileri büyürken halkların yoksulluğu ve eşitsizliği derinleşir. Doğa tahrip edilir, yaşam alanları yok edilir ve toplumun ortak kaynakları halkların ihtiyaçları yerine iktidarların ve sermayenin çıkarları doğrultusunda kullanılır.
Bu nedenle barış mücadelesi; emek sömürüsüne, yoksulluğa, eşitsizliğe, doğanın talanına ve yaşamın metalaştırılmasına karşı mücadeleyi de kapsar.
Demokratik toplum; emeğin değer gördüğü, doğanın korunduğu, kadınların özgür olduğu, gençlerin geleceksiz bırakılmadığı ve bütün halkların eşit ve özgür biçimde bir arada yaşayabildiği bir toplumsal yaşamın inşasını gerektirir.
1 EYLÜL’DE BARIŞ VE DEVRİM ŞEHİTLERİNİ ANIYORUZ;
1 Eylül Dünya Barış Günü’nde barış, özgürlük ve devrim mücadelesinde yaşamını yitiren bütün şehitleri saygı, minnet ve özlemle anıyoruz.
Onların eşit, özgür ve demokratik bir yaşam uğruna verdikleri mücadele, bugün taşıdığımız barış iradesinin önemli bir parçasıdır. Şehitlerin anısını yaşatmak, yalnızca onları anmakla sınırlı değildir. Onların uğruna mücadele ettikleri özgür, eşit ve adil yaşamı bugünün koşullarında büyütmek ve geleceğe taşımaktır.
Bu nedenle 1 Eylül, geçmişin acılarını hatırladığımız kadar geleceğin barışını kurma kararlılığımızı ortaya koyduğumuz bir gündür.
Şehitlerimizin mücadele mirasına sahip çıkmanın en anlamlı yolu; savaşı, şiddeti ve inkârı değil, yaşamı, özgürlüğü, eşitliği ve demokratik çözümü büyütmektir.
ÇERÇEVE YASAYLA DEMOKRATİK ÇÖZÜMÜN ÖNÜ AÇILMALIDIR;
Kalıcı barışın kurulabilmesi için siyasal iradenin somut hukuki düzenlemelerle desteklenmesi gerekir. Demokratik toplum ve barış sürecinin güvence altına alınması açısından hazırlanacak bir çerçeve yasa, toplumsal beklentileri karşılayan, demokratik çözümün hukuki zeminini oluşturan ve özgürlükleri güvence altına alan bir nitelikte olmalıdır.
Bu yasa, çatışma ve inkâr döneminin yarattığı mağduriyetleri gidermeli; demokratik siyasetin önündeki engelleri kaldırmalı ve toplumun bütün kesimlerinin sürece katılımını güvence altına almalıdır.
Çerçeve yasa yalnızca hukuki bir metin olarak görülmemelidir. Aynı zamanda yeni bir demokratik dönemin başlangıcı ve toplumsal barışın kalıcılaştırılması için önemli bir siyasal irade göstergesi olmalıdır.
ZİNDANLARDAKİ YOLDAŞLARIMIZ ÖZGÜR OLMALIDIR;
Barıştan, demokrasiden ve özgürlükten söz ederken zindanların kapılarının kapalı tutulduğu bir düzeni kabul edemeyiz.
Özgürlükleri ellerinden alınan, demokratik ve siyasal faaliyetleri nedeniyle tutuklu bulunan yol arkadaşlarımızın tahliyeleri, demokratik çözüm sürecinin önemli adımlarından biri olmalıdır.
Zindanların kapılarının açılması yalnızca tutsakların özgürlüklerine kavuşması anlamına gelmez. Aynı zamanda demokratik siyasetin güçlendirilmesi, toplumsal güvenin yeniden kurulması ve barışın önündeki psikolojik ve siyasal engellerin aşılması anlamına gelir.
Bu nedenle çerçeve yasa ile zindanlarda bulunan yol arkadaşlarımızın tahliyeleri sağlanmalı, özgürlük ve adaletin önü açılmalıdır.
Özgürlük olmadan barış, adalet olmadan demokrasi olmaz.
TÜRKİYE İÇİN TARİHSEL BİR EŞİK;
Türkiye bugün önemli bir tarihsel eşikte bulunmaktadır. Geçmişin savaş, inkâr, baskı ve kutuplaştırma siyasetinde ısrar etmek yerine demokratik çözümün, toplumsal barışın ve ortak yaşamın önünü açmak mümkündür.
Bunun için siyasi iktidar başta olmak üzere bütün siyasal aktörler sorumluluk üstlenmelidir. Meclis, demokratik çözümün önünü açacak siyasal ve hukuki zemini oluşturmalı; toplumun bütün kesimlerinin katılımıyla kalıcı barışın güvenceleri yaratılmalıdır.
Türkiye’nin geleceği, çatışmanın ve kutuplaşmanın değil; demokratik siyasetin, eşit yurttaşlığın, özgürlüğün ve ortak yaşamın üzerine kurulmalıdır.
BARIŞI BEKLEMEYECEĞİZ, BARIŞI İNŞA EDECEĞİZ;
1 Eylül’ün bize yüklediği sorumluluk yalnızca barış istemek değildir. Barışı örgütlemek, toplumsallaştırmak ve demokratik yaşamın temel ilkesi haline getirmektir.
Barış, birilerinin bize vereceği bir lütuf değildir. Barış, halkların ortak iradesiyle kurulacak bir yaşamdır.
Bu nedenle bugün her yerde aynı sözü büyütmeliyiz:
Savaşın değil, yaşamın tarafındayız.
Ölümün değil, özgürlüğün tarafındayız.
İnkârın değil, eşitliğin tarafındayız.
Düşmanlığın değil, ortak yaşamın tarafındayız.
Zindanların değil, özgürlüğün tarafındayız.
Ve en önemlisi:
BARIŞ HEMEN ŞİMDİ!
1 Eylül Dünya Barış Günü’nde bütün halkları, emekçileri, kadınları, gençleri, demokratik güçleri ve barış savunucularını ortak bir barış iradesi etrafında birleşmeye çağırıyoruz.
Çünkü barış ertelenemez.
Çünkü demokratik toplum ertelenemez.
Çünkü insanların yaşam hakkı ertelenemez.
Çünkü özgürlükleri için mücadele eden yol arkadaşlarımızın tahliyeleri ertelenemez.
Çünkü barış ve özgürlük uğruna yaşamını yitiren şehitlerimizin mücadele mirası ertelenemez.
Bugün atılacak her demokratik adım, yarının barışını büyütecektir. Her suskunluk ise savaşın, şiddetin, inkârın ve kutuplaşmanın yaşam alanını genişletecektir.
O hâlde daha fazla beklemeden, korkmadan ve umutsuzluğa kapılmadan barış için yürümeli, örgütlenmeli ve mücadele etmeliyiz.
1 Eylül’den demokratik topluma, savaştan barışa, baskıdan özgürlüğe doğru yeni bir toplumsal yürüyüşü hep birlikte başlatalım.
Şehitlerimizin anısını özgür ve demokratik bir yaşamı büyüterek yaşatalım. Çerçeve yasayla demokratik çözümün hukuki zeminini oluşturalım. Zindanların kapılarını özgürlüğe açalım. Halkların ortak iradesini ve barış umudunu büyütelim.
Çünkü bugün ihtiyaç duyduğumuz şey yalnızca savaşın sona ermesi değil; savaşın ve çatışmanın yeniden üretilmediği, özgürlüğün, eşitliğin, adaletin ve demokratik yaşamın kalıcılaştığı yeni bir toplumsal düzenin kurulmasıdır.
1 Eylül, barışın yalnızca anıldığı değil, yeniden kurulduğu bir tarih olsun.
Şehitlerimizin anısı özgür yaşamda yaşasın.
Zindanlar özgürlüğe açılsın.
Demokratik toplumun yolu açılsın.
BARIŞ HEMEN ŞİMDİ!
DEMOKRATİK TOPLUM HEMEN ŞİMDİ!
ÖZGÜRLÜK HEMEN ŞİMDİ!
YOLDAŞLARIMIZA ÖZGÜRLÜK HEMEN ŞİMDİ!
ÖZGÜR VE EŞİT BİR YAŞAM HEMEN ŞİMDİ!
Yazarın Diğer Yazıları
Tümü- SAYIN İBRAHİM KALIN, BU DOĞRU AMA DEMOKRATİKLEŞME NEREDE, REFORMLAR NEREDE?
- DEMOKRATİK ENTEGRASYON İÇİN DEMOKRATİK SİYASET!..
- MİT BAŞKANI İBRAHİM KALIN!.. SİLAHSIZLANMA TEK BAŞINA ÇÖZÜM DEĞİLDİR; ASIL HEDEF DEMOKRASİ VE DEMOKRATİK REFORMLAR OLMALIDIR!
- KAPİTALİST MODERNİTE İŞ CİNAYETLERİNİN NEDENİDİR, ÇÖZÜM DEMOKRATİK MODERNİTEDİR!
- DÜNYA DEĞİŞİYOR, TÜRKİYE DEĞİŞECEK, İNSANLIK KAZANACAK!