Köşe Yazısı
Mehmet Ali ALÇINKAYA
"İNSAN TÜKENMEZ"...
İnsan tükenmez. Çünkü insan yalnızca biyolojik bir varlık değil; düşünen, sorgulayan, hatırlayan, umut eden, direnen ve yeniden kuran toplumsal bir varlıktır. Tarihin en karanlık dönemlerinde bile insanın özgürlük arayışı, adalet duygusu ve yaşama iradesi bütünüyle ortadan kaldırılamamıştır. İktidarlar bedenleri hapsedebilir, düşünceleri baskı altına alabilir, toplumları korkuyla yönetebilir; ancak insanın hakikat arayışını ve özgür yaşam özlemini bütünüyle yok edemez.
İnsanlık tarihi aynı zamanda baskıya karşı direnişin tarihidir. Savaşlar, sömürüler, inkâr ve imha politikaları, yoksulluk, eşitsizlik ve adaletsizlikler insanı defalarca tüketmeye çalışmıştır. Fakat her dönemde, küllerinden yeniden doğan bir umut, yeni bir yaşam arayışı ve yeni bir mücadele ortaya çıkmıştır. Çünkü insanın özü, yalnızca mevcut olana boyun eğmek değil, daha özgür ve daha adil bir yaşamı aramakla da biçimlenir.
İnsanı tüketen yalnızca fiziksel yoksulluk değildir. Umutsuzluk, yalnızlık, yabancılaşma, adaletsizlik ve geleceksizlik de insanı içten içe tüketir. Kapitalist modernitenin insanı birbirinden koparan, yaşamı metalaştıran ve her şeyi rekabetin konusu haline getiren anlayışı karşısında insanın yeniden toplumsallığını kurması tarihsel bir zorunluluktur. Çünkü insan, tek başına değil; ilişkileriyle, dayanışmasıyla, ortak değerleriyle ve birlikte kurduğu yaşamla insandır.
Bu nedenle insanı yeniden merkeze almak, yalnızca bireyin haklarını savunmak anlamına gelmez. Aynı zamanda toplumun demokratikleşmesini, emeğin değerinin korunmasını, kadın özgürlüğünü, ekolojik yaşamı, farklı kimliklerin ve inançların özgürce yaşayabilmesini ve halkların kendi gelecekleri üzerinde söz sahibi olmasını savunmaktır. Gerçek özgürlük, birinin diğerine hükmettiği değil, herkesin kendi yaşamı üzerinde söz ve karar sahibi olduğu toplumsal bir düzenin kurulmasıyla mümkün olabilir.
Bugün dünyanın birçok yerinde savaşların, otoriterliğin, milliyetçiliğin ve ekonomik eşitsizliklerin derinleştiği bir dönemden geçiyoruz. İnsan yaşamının değeri çoğu zaman devletlerin, sermayenin ve iktidarların çıkarları karşısında ikinci plana itiliyor. Oysa hiçbir siyasi hesap insan yaşamından daha değerli değildir. Barış yalnızca savaşın sona ermesi değildir; insanın korkmadan yaşayabilmesi, düşüncesini özgürce ifade edebilmesi, emeğinin karşılığını alabilmesi ve geleceğini kendi iradesiyle kurabilmesidir.
Bu nedenle barış mücadelesi aynı zamanda insanı yeniden yaşama bağlama mücadelesidir. Demokratik toplum fikri de burada anlam kazanır. Demokratik toplum, yalnızca seçimlerden ve parlamentodan ibaret değildir. Mahalleden kente, yerelden ülke geneline kadar halkın doğrudan söz ve karar sahibi olduğu; farklılıkların tehdit değil zenginlik olarak görüldüğü; kadınların, gençlerin, emekçilerin ve bütün toplumsal kesimlerin yaşamın öznesi olduğu bir ortak yaşam anlayışıdır.
İnsanın tükenmediğini en fazla zor zamanlarda görürüz. Bir annenin çocuğunun geleceği için verdiği mücadelede, bir işçinin alın terinde, bir öğrencinin özgürlük talebinde, bir kadının eşitlik ve özgürlük ısrarında, savaşın ortasında barışı savunan insanların cesaretinde ve baskılara rağmen hakikati söylemekten vazgeçmeyenlerin tutumunda insanın tükenmez gücü vardır.
Bazen insan yorulur. Bazen yenilir, kaybeder, yalnızlaşır. Bazen mücadele ettiği değerlerin uzağında kaldığını düşünür. Ancak tükenmek ile yorulmak aynı şey değildir. Yorulmak insana özgüdür; yeniden ayağa kalkmak ise insanın tarih boyunca geliştirdiği en büyük güçlerden biridir. Asıl mesele hiç düşmemek değil, düştüğünde yeniden kalkabilmektir.
Toplumsal mücadeleler de böyledir. Hiçbir mücadele düz bir çizgide ilerlemez. Zaferler kadar yenilgiler, umut kadar umutsuzluk, ilerlemeler kadar geri çekilmeler de tarihin parçasıdır. Önemli olan, yenilgileri kader haline getirmemek; eleştiri ve özeleştiriyle kendimizi yenileyerek mücadeleyi daha güçlü bir zeminde sürdürebilmektir.
İnsan tükenmez; yeter ki kendi gücünü başkasının iradesine teslim etmesin. İnsan tükenmez; yeter ki umudunu kaybetmesin. İnsan tükenmez; yeter ki yalnız olmadığını, toplumun ve dayanışmanın gücünü hatırlasın.
Bugün ihtiyacımız olan şey, insanı tüketen değil, insanı çoğaltan bir yaşam anlayışıdır. Rekabet yerine dayanışmayı, tahakküm yerine ortaklaşmayı, savaş yerine barışı, inkâr yerine tanımayı, tekçilik yerine çoğulculuğu, sömürü yerine emeğin değerini, doğaya hükmetmek yerine ekolojik dengeyi esas alan bir yaşamı birlikte kurmalıyız.
Bunun yolu, geçmişin acılarını unutmadan geleceğe bakmaktan geçiyor. Hafızamızı korumalı, hakikati savunmalı, birbirimizin acısını kendi acımız bilmeli ve ortak geleceğimizi birlikte kurmalıyız. Çünkü insanın gerçek gücü, yalnızca bireysel iradesinden değil, ortaklaşmış toplumsal iradeden doğar.
İnsan tükenmez.
Çünkü umut tükenmez.
Hakikat tükenmez.
Özgürlük arayışı tükenmez.
Barışa ve demokratik yaşama duyulan özlem tükenmez.
Her karanlığın içinde yeni bir başlangıcın ihtimali vardır. Her yenilginin içinde yeniden ayağa kalkma gücü, her acının içinde dayanışmanın imkânı, her suskunluğun içinde söylenecek yeni bir söz vardır.
Öyleyse bize düşen, insanın tükenmez gücüne inanmak ve bu gücü özgür, eşit, adil ve demokratik bir yaşamın kuruluşuna taşımaktır.
Çünkü insan yaşadığı sürece umut vardır.
Umut olduğu sürece mücadele vardır.
Mücadele olduğu sürece özgür bir gelecek mümkündür.
İnsan tükenmez; insan yeniden başlar.
Yazarın Diğer Yazıları
Tümü- SAYIN İBRAHİM KALIN, BU DOĞRU AMA DEMOKRATİKLEŞME NEREDE, REFORMLAR NEREDE?
- DEMOKRATİK ENTEGRASYON İÇİN DEMOKRATİK SİYASET!..
- MİT BAŞKANI İBRAHİM KALIN!.. SİLAHSIZLANMA TEK BAŞINA ÇÖZÜM DEĞİLDİR; ASIL HEDEF DEMOKRASİ VE DEMOKRATİK REFORMLAR OLMALIDIR!
- KAPİTALİST MODERNİTE İŞ CİNAYETLERİNİN NEDENİDİR, ÇÖZÜM DEMOKRATİK MODERNİTEDİR!
- DÜNYA DEĞİŞİYOR, TÜRKİYE DEĞİŞECEK, İNSANLIK KAZANACAK!