Köşe Yazısı
Mehmet Ali ALÇINKAYA
BARIŞTA ISRAR, OMUZ OMUZA MÜCADELE...
Dünya, Ortadoğu ve Türkiye tarihsel bir eşikten geçiyor. Kapitalist sistemin derinleşen krizleri, savaşlar, ekonomik ve toplumsal eşitsizlikler, otoriterleşme ve kimlikler ile inançlar üzerinden yaratılan kutuplaşmalar, insanlığın önüne yalnızca bugünü değil, geleceği de belirleyecek temel bir soruyu koyuyor: Nasıl bir toplumda, nasıl bir yaşam içinde ve hangi değerlerle birlikte yaşayacağız?
Ortadoğu'da savaş ve çatışmaların ağırlaştığı, halkların büyük bedeller ödediği bir dönemde Türkiye de kendi tarihsel sorunlarıyla yüzleşmek zorundadır. Kürt sorunu, Alevilerin eşit yurttaşlık talebi, kadınların ve gençlerin özgürlük arayışı, emekçilerin hak mücadelesi ve demokratikleşme ihtiyacı birbirinden kopuk meseleler değildir. Bunların tümü, toplumun demokratik temelde yeniden örgütlenmesi ve ortak yaşamın kurulması sorununun parçalarıdır.
Bugün ihtiyaç duyulan, farklılıkları birbirine karşı konumlandırmak ya da yeni ayrışma alanları yaratmak değil; farklılıkların özgürce yaşadığı, eşitlik ve adalet temelinde ortak bir demokratik yaşamı ve mücadeleyi büyütmektir.
BARIŞ VE DEMOKRATİK TOPLUM ÇAĞRISI TARİHSEL BİR İMKÂNDIR;
Barış ve Demokratik Toplum çağrısını yalnızca çatışmaların sona ermesi olarak değerlendirmek eksik olur. Bu çağrı, aynı zamanda Türkiye'nin demokratikleşmesi, Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümü, halkların ve inançların eşitliği, demokratik siyasetin güçlenmesi ve toplumun kendi geleceğinde söz sahibi olması açısından tarihsel bir imkândır.
Barış, yalnızca silahların susması değildir. Barış; inkâr ve baskının yerine demokratik siyasetin, düşmanlığın yerine diyaloğun, tekçiliğin yerine çoğulculuğun, ayrıştırmanın yerine ortak yaşamın geçirilmesidir.
Bu nedenle barış mücadelesi ile demokratik toplum mücadelesi birbirinden ayrı düşünülemez. Kalıcı barış, toplumun bütün farklılıklarıyla kendisini özgürce ifade edebildiği ve hiçbir halkın, inancın, kimliğin ya da toplumsal kesimin diğerinden üstün görülmediği demokratik bir yaşamın kurulmasıyla mümkündür.
DEĞİŞEN ORTADOĞU VE TÜRKİYE'NİN TARİHSEL SORUMLULUĞU;
Ortadoğu'nun geleceği yalnızca devletler arasındaki güç mücadeleleriyle belirlenmeyecektir. Halkların iradesi, demokratik güçlerin örgütlülüğü ve toplumların kendi gelecekleri üzerinde söz sahibi olma kapasitesi de belirleyici olacaktır.
Türkiye, kendi sorunlarını bastırarak, erteleyerek veya yalnızca güvenlik politikalarıyla çözmeye çalışarak demokratik bir gelecek kuramaz. Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümü, Alevilerin eşit yurttaşlık hakkının güvence altına alınması, bütün kimlik ve inançların özgürce yaşayabilmesi, kadınların ve gençlerin toplumsal yaşamın öznesi olması ve emekçilerin haklarının korunması demokratik toplumun temel koşullarıdır.
Türkiye'nin gerçek gücü farklılıklarını bastırmasında değil, farklılıkları demokratik bir ortaklık içinde buluşturabilmesindedir.
ÖZEL SAVAŞ POLİTİKALARINA VE PROVOKASYONLARA KARŞI: AYRIŞMA DEĞİL, OMUZ OMUZA MÜCADELE;
Toplumun farklı kesimlerini birbirine karşı konumlandıran, halklar ve inançlar arasında korku ve güvensizlik yaratan, toplumsal sorunları düşmanlaştırma üzerinden görünmez kılan politikalar karşısında Demokratik güçlerin ortak bir tutum un un geliştirmesi gerekiyor.
Provokasyonların en büyük tehlikesi yalnızca anlık gerilim yaratmaları değildir. Asıl tehlike, toplumun ortak mücadele zeminini parçalamalarıdır. Bu nedenle herhangi bir halkı, inancı veya toplumsal kesimi hedef alan nefret diline karşı açık ve kararlı bir demokratik tutum alınmalıdır.
Provokasyonlara verilecek en güçlü cevap, onların yaratmak istediği ayrışmaya teslim olmamak; daha fazla dayanışmak, daha fazla örgütlenmek ve ortak mücadeleyi büyütmektir.
Türkiye solu, Aleviler, Kürtler, Türkler, farklı inançlar, emekçiler, kadınlar, gençler ve bütün demokratik toplumsal güçler birbirine karşı değil, aynı demokratik geleceğin kurulması için yan yana durabilmelidir.
Bugün ihtiyaç duyulan, herkesin aynı düşünmesi değil; farklılıklarına rağmen ortak demokratik değerler etrafında birlikte mücadele edebilmesidir.
TÜRKİYE SOLU TARİHSEL SORUMLULUĞUNUN GEREĞİNİ YAPMALIDIR;
Türkiye solu açısından bugün mesele yalnızca geçmişten devralınan mücadele mirasını korumak değildir. Asıl görev, değişen koşulları doğru okuyarak yeni dönemin ihtiyaçlarına yanıt verebilmektir.
Türkiye solu; sınıf mücadelesini kimlik ve inanç özgürlüğünden, emek mücadelesini demokrasi ve barıştan, kadın özgürlüğünü toplumsal özgürlükten, ekolojik mücadeleyi ortak yaşamdan koparmadan ele almalıdır.
Solun görevi farklılıkları tek bir kimlik altında eritmek değil; farklı kimliklerin, kültürlerin ve inançların özgürce var olabileceği demokratik bir ortak yaşamı savunmaktır.
Bu nedenle Türkiye solu, Barış ve Demokratik Toplum perspektifini sahiplenmeli; Kürt sorununun demokratik çözümünü, Alevilerin eşit yurttaşlık mücadelesini, emekçilerin haklarını, kadınların özgürlüğünü, gençlerin geleceğini ve ekolojik yaşamı ortak demokratik mücadelenin parçaları olarak görmelidir.
Ayrışmayı değil ortak mücadeleyi, rekabeti değil dayanışmayı, dar kimlik siyasetini değil demokratik toplum perspektifini büyütmelidir.
ALEVİLER BARIŞIN VE DEMOKRATİK TOPLUMUN GÜÇLÜ BİR ÖZNESİ OLMALIDIR;
Alevilerin tarihsel hafızasında eşitlik, adalet, dayanışma ve birlikte yaşam değerleri önemli bir yere sahiptir. Bu nedenle Alevilerin demokratik toplum mücadelesindeki rolü yalnızca kendi talepleriyle sınırlandırılamaz.
Eşit yurttaşlık talebi, inanç özgürlüğü, cemevlerinin statüsü, zorunlu din dersleri ve ayrımcılığa karşı mücadele, Türkiye'nin demokratikleşmesinin temel başlıkları arasındadır.
Ancak Alevilerin özgürlüğü de diğer halkların ve inançların özgürlüğünden ayrı düşünülemez. Aleviler kendi hakları için mücadele ederken bütün halkların ve inançların eşitliğini savunan ortak demokratik mücadelenin güçlü bir öznesi olmalıdır.
Çünkü birimizin özgürlüğü diğerimizin özgürlüğünün karşıtı değil, güvencesidir.
HALKLAR VE İNANÇLAR BİRBİRİNE KARŞI DEĞİL, ORTAK GELECEK İÇİN YAN YANA;
Türkiye'nin toplumsal zenginliği tekçilikte değil; farklı halkların, kültürlerin, kimliklerin ve inançların bir arada yaşayabilmesindedir.
Kürt ile Türkü, Alevi ile Sünniyi, farklı inançları ve inançsızları birbirine karşı konumlandırmak yerine, herkesin eşit ve özgür yurttaşlar olarak yaşayabileceği demokratik bir düzen kurulmalıdır.
Bu nedenle halkların ve inançların birbirinden uzaklaştırılması değil, ortak demokratik değerlerde buluşturulması gerekiyor.
Farklılıklarımız zenginliğimiz, ortak mücadelemiz geleceğimizdir.
Hiçbir halkın özgürlüğü başka bir halkın özgürlüğüne tehdit değildir. Hiçbir inancın eşitliği başka bir inancın kaybı değildir. Tam tersine, bir halkın veya inancın özgürlüğünü savunmak, herkesin özgürlüğünü savunmaktır.
SOMUT ORTAK MÜCADELE ÇAĞRISI;
Bugün yalnızca açıklamalara ve iyi niyetli temenniler değil, somut bir ortak mücadele hattına ihtiyaç vardır.
Bu amaçla;
Türkiye'nin bütün kentlerinde Barış ve Demokratik Toplum buluşmaları düzenlenmeli, toplumun farklı kesimlerinin talepleri doğrudan dinlenmelidir.
Türkiye solu, Alevi kurumları, emek örgütleri, kadın ve gençlik örgütleri, demokratik kitle örgütleri ve yerel inisiyatifler arasında kalıcı dayanışma ağları kurulmalıdır.
Halklar ve inançlar arasında düşmanlık yaratabilecek provokasyonlara karşı ortak ve zamanında demokratik tutum alınmalıdır.
Kürt sorununun demokratik ve barışçıl çözümü için diyalog ve demokratik siyaset güçlendirilmelidir.
Alevilerin eşit yurttaşlık ve inanç özgürlüğü talepleri, bütün demokratik güçlerin ortak mücadelesinin konusu haline getirilmelidir.
İşçilerin, emekçilerin, kadınların ve gençlerin sorunları ortak mücadele başlıklarında buluşturulmalıdır.
Yerellerde halkların, inançların, emekçilerin, kadınların ve gençlerin katılımıyla barış ve demokrasi meclisleri oluşturulmalıdır.
Eğitim, kültür ve sanat alanlarında halkların kardeşliğini, inançların eşitliğini ve birlikte yaşam kültürünü güçlendiren çalışmalar yaygınlaştırılmalıdır.
Bütün bunların amacı yeni ayrışma alanları yaratmak değil; farklılıklarımızı koruyarak ortak mücadeleyi büyütmek, toplumsal dayanışmayı güçlendirmek ve demokratik toplumun tabandan inşasını geliştirmektir.
BARIŞA SAHİP ÇIKMAK, ORTAK GELECEĞE SAHİP ÇIKMAKTIR;
Barıştan yana olmak bugün yalnızca bir siyasi tercih değil, tarihsel bir sorumluluktur.
Savaşın dili toplumu parçalar; barışın dili toplumu yeniden kurar. Nefret ayrıştırır; dayanışma güçlendirir. Korku insanları birbirinden uzaklaştırır; ortak mücadele toplumsal özgüveni büyütür.
Bu nedenle barış mücadelesi belirli bir kesimin değil, toplumun tamamının geleceğidir. Demokratik toplum da yalnızca bir grubun değil, bütün halkların, inançların ve toplumsal kesimlerin ortak yaşam projesidir.
Türkiye'nin geleceğini savaş ve kutuplaşma siyasetine bırakmamak için daha fazla yan yana gelmek, daha fazla dayanışmak ve daha fazla örgütlenmek gerekiyor.
SONUÇ: BARIŞTA ISRAR, OMUZ OMUZA MÜCADELE;
Türkiye'nin önünde iki temel yol vardır: Kutuplaşma, inkâr, çatışma ve ayrıştırma siyaseti ya da barış, demokrasi, eşitlik ve ortak yaşam.
Biz demokratik geleceği savunanlar olarak ikinci yolu büyütmek zorundayız.
Bunun yolu birbirimize karşı mevzilenmekten değil, yan yana durmaktan geçiyor.
Türkiye solu ile Aleviler, Kürtler ile Türkler, farklı inançlar ve toplumsal kesimler arasında duvarlar değil, dayanışma köprüleri kurulmalıdır.
Özel savaş politikalarının, provokasyonların ve kutuplaştırıcı siyasetin hedeflediği ayrışmaya karşı en güçlü cevap, ortak demokratik mücadeledir.
Bugün tarihsel görev açıktır:
Barışta ısrar!
Demokratik toplumda ısrar!
Halkların kardeşliğinde ısrar!
İnançların eşitliğinde ısrar!
Demokratik siyasette ısrar!
Emek ve özgürlük mücadelesinde ısrar!
Ayrışma değil, omuz omuza mücadele!
Çünkü gelecek, birbirimizi dışlayarak değil; farklılıklarımızı özgürce yaşatarak, ortak değerlerde buluşarak ve omuz omuza mücadele ederek kurulacaktır.
Barış yalnızca savaşın karşıtı değil, yeni yaşamın başlangıcıdır.
Demokratik toplum yalnızca bir hedef değil, bugünden birlikte inşa etmemiz gereken yaşam biçimidir.
Şimdi ayrışma değil dayanışma; sessizlik değil söz; seyircilik değil örgütlü mücadele zamanıdır.
Yazarın Diğer Yazıları
Tümü- SAYIN İBRAHİM KALIN, BU DOĞRU AMA DEMOKRATİKLEŞME NEREDE, REFORMLAR NEREDE?
- DEMOKRATİK ENTEGRASYON İÇİN DEMOKRATİK SİYASET!..
- MİT BAŞKANI İBRAHİM KALIN!.. SİLAHSIZLANMA TEK BAŞINA ÇÖZÜM DEĞİLDİR; ASIL HEDEF DEMOKRASİ VE DEMOKRATİK REFORMLAR OLMALIDIR!
- KAPİTALİST MODERNİTE İŞ CİNAYETLERİNİN NEDENİDİR, ÇÖZÜM DEMOKRATİK MODERNİTEDİR!
- DÜNYA DEĞİŞİYOR, TÜRKİYE DEĞİŞECEK, İNSANLIK KAZANACAK!