Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Ne ağlarsın gönül yarası
Ne ağlarsın gönül yarası
Zülüfler dökülmüş yüzüne
Öyle divane gezersin
Seherin bir vaktinde
Dertmidir bendeki olmaz çaren
Munzurun geyikleri gezerdi
Acılı baharın dilinden
Yazı baharı dolmuş içime
Fırtına boran esiyor yüz tutmayan günden
Yaralandım yaralandım sevdalarımda
Karanlık yolarda kaldım canım canından
Pazarda kurulup kaç tezgahta satıldım
Engin denizlerde süzüldüm kaldım
Gezersin yaralarımı bilmezdin gelirsin
Sılaya düştüğüm elden ayaktan
Bir başıma acılarımda sağıldım
Ağlayan anam bacım gardaşlarım
Gurbetten ayrı dilden dile söylendim
Sevdam kalır yüzünden umudlar kalır,
Gönlüm hüzündendir gayrısınada
Diyemedim ki düşmüşüm canımdan
İşlemiş dertlerim toprak karasında
Sessizlikte evlek evlek kırılan beşikler
Kertiklerimde üç kurşun yarası solumda
Ağrılarımda sancılandım gardaşım
Özlemine doymadın sana doyamadım
Hani hakim savcıda kurulmuş bir meclis
Boşaltılmış binanın temelinde sarar beni
Göz yaşlarımı içime sakladım durdum
Eledim bekledim yavrum sana ağlandım
Dizlerimde dağlara dövündüm
Hekim bir çare ver çaresiz kaldım
Nicelere yalvardım sızlandım
Sessizce yaralandım döküldüm
Yarım asır demeden toprağa gömüldüm
Olmayacak bir sevdaya
Kara günümden bağlandım
Şaîr yazar Şahin SUSTAM