Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Kırık bir yanımın hatırası
Kırık bir yanımın hatırası
Hungarca dökülmüş önüme
Bir intikam gibi can alır benden
Hayat nasılda eksik bırakılıyor
Yarıma düşen onca sözler arasında
Hatırlayamadım eve dönüşü
Ve kimseler yokmuş evin dönüşünde
Yalnız kalınmış kapılar ardında
Gözlerim doluyor ayakkabım içlerine
Yağmurum sesindeydi uyandığım
Karanlık bir sabahın seherinde
Ve ben yarım kalan yol kenarında
Bardak sıcaklığı kadarda sıcaktı
Hazinli gözlerim irice büyümüştü
Haziran kokularıydı üstümdeki
Yırtık giyisilerim arasında tezekler
Doldurmuşum çayı içimdeki k
Kaç bin acıları varoş kokularım üstüme
Denizlerin arasındaki yosun kokusu
Birden tutulmuş ay karanlıklarında
Dilim birden konuşamaz olur gözlere
Hafiften tarçın kokuları sarıyor
Demlediğim çayın hafif kokusuna
Ölesiye yılların kokmuş kokuları gögsüme
Rüzgarların çarpıntısı gibi gögsüm uclarına
Kapı arasında sıkı ölüm hasreti buruklar
Dedim yoksam unutuldukmu şu dünyada
Zordur yaşamak nefes içinde tükenmek
Ağırdır agırlaşan yaralar dikiş tutmaz aralar
Her şeyin yeniden başlaması
İnceydi ayazların vuruşlarında
Okunuyorken bizim eskinin eskisi çocukluğu
Bir aklım firar ederken benden
Gözlerim dolar annem gibi sessizce köşeme
Babamım gür ses arasında türkü söylemesi
Bir ekmegin çiğnenmesinde
Kilim ölçüleri dövülürcesine
Öyle inceden bacadaki duman gibi sesim
Ve birden güldüm ağlayarak kendime
Ve ilk korkumu öldürdüğüm gündü
Kendimi tanımama yardımcı olandı yüreğime
İlk işkenceydi eşek gibi tabanları dövülürdü
Ayaklarımın bir altı çiçek açarcasına
Sonradan bir türkü dolar dilme
Adı küfürün dediğinin aleminde bir kendisine
Hatırlamıştım fotoğraftaki dolmuş vapur gözleri
Gökyüzünün renginde kaç bin albümü çaldım
Bir şiirin sevdaya sarılan aşkî gibi
Kuşlar uçuşurken yüreğim bir nefeste yazıyordu
Bin yıl ötesinden gelen acıların dilini
Çınar ağacı gibi köklü gövdemi saldım
Bin yılların salıştığı köklere
Salışık sarmaşıklar gibi vurur kadehin rengine
Yanında yanan ateşin çöküşünde
Hele birde kara demlik çayı
Nasıl olsa içilecekti sohbet keyfinde
Odası karanlık bir bardak çay gibi dökülür yanıma
Ömür dedim kimilere daim elimdeki kalemim sesine
O gündü hatırlamış oldum seni yarının zemherisi
Elimizde maltepe birinciden cîğaralar
Mapus boyunuma sarılmış kaç işkencesi aradan
Yine bir mapus gibi gözlerim doldurur
Kadeh dolusu yağmur düşüncesi dolan gecede
Şaîr yazar Şîwo SUSTAM