Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Bir sonbahar akşamı gibidir aşklar
Dövülen demirin sırtında ıslakça yağmurlar
Hüzünlü sevdalar yağmur havasında başlar
Kêkêm dağ kokar yüreğim belim hançer yarası
Dört duvar arasında kalmış mermisi döşeğim
Usuldan açılır gözlerim ve gök yağmurun tanesi
Ve bir daha hüzünde başlar bıraktığımız sevdalar
Sonbahar nasıl acıtan vedayı dürter başıma
Eylül dayanılmaz sensizlikte gel demekten gayrı
Nesi kalır gözlerinin içinde ..
Dedim sonbahar dağlar sessiz sular keskin
Dağlarımın bir ardı karanlık gece yarısı
Gök gürültüsünde yağmurda yaşanmış onca aşklar
Ve bir yağmur tutar kuruyan dallarımın yapraklarını
Kêkêm örtüsüzdür dünya acılar büyür içimde
Bir kara sevdadır başımın üstünde
Islanmış bir yüreğin yarısı elleri kan pençesi
Ayaz tutar sakalım abam yarı yırtık çıplak potin ayak
Dökülen demirlerin yaslısına yaslamışım bir kendimi
Omuz yarı kırık orta yüreğim içinde
Sevdam dağlarımın türküsü yürek mırıltısı
Bir akşamı daha sığdıramam bir sonraki bahara
Mermi uçlarında düşer gögüslerim kanlı eller sarılır
Uzunca yorulduğum yolların uzaklığın
Gel gayrısından öte söylemem çiban çıkan yaradan
Ufuk epeyce karanlık kızıl düşer cam kenarında yüreğime
Ateşi bir korâ düşmüş bacamın dumanı sessiz
Kêkêm dağlarım bir ardıydı karanlık yüreğin vede sessiz
Akaşamın tenhası düşecek yarına
Şaîr yazar Şîwo SUSTAM