Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Ekimin ilkbahar sabahı
Ekimin ilkbahar sabahı
Gazeller düşüyorken sarıdan kırmızıya
Renkler işliyor toprağın derin sessizliğine
Başımızda dönen onca işkenceler
Mamak mapus yatar dilimde kelepçeler
Bir hayına düştüm bu kaçıncı geceden
Mayınlar döşendi şafak dökülür üstüme
Kaç bin insanın halay eşliğinde
Eylemler gerçekleşir ankarının üstünde
Sokkakların arasında kaldırım taşları
Boyandı bizim dökülen göz yaşlarımız
Umud türküsü altın başlı
Halay acıda gözlerimi açtın
Memleket kendi başına mezar taşı
Issıza dönmüş kışınlarımın ayazı
Karasaban işliyordu Ankara meydanı
Bu meydan kanlı meydan
Hafiften tıkırdayan seslerin ahenginde
Mayın döşercesine kaybolan sokaklar
Yüreğimin uzaktaki kalabalık yüreğin sesinde
Bir umudum dökülmüş şafak vakti kan gölünde
Ve halaylarımda yarım kalır ölüm döşeginde
Beşikler taranır mayın eşliğinde
Öylesi acı bir kıyamet düşer Ankara üstüne
Mayın gibi döşenen kaldırımların sessizliğine
Bir baştan başlar sokak ortasında kaldırımlar
Yıldırım çarparcasına ihanet eylemin çiçeginde
Nefesler tutulur ölüm acı seslerin içinde
Kana boyanmış bir gar serilir gözler önüne
Mahsumca düşen nehir akar kırmızılar içinde
Bir Ankara garının eylemlerinde
Ve şehir ağıtlar çığlıklar beşiklerinde
Öylece düşüp gidenler hatırası kalır bizde
Ankara bu günde eylem peşinde
Çocuklar sessiz olan kaldırımların içinde
Mapus yatıyor kaç katilin elinde
Ankara boyanmış bir resim gibi kanlar içinde
Ekim yaprakları döker sonbahar eylem altında
Zemheri üşür yüreklerin gülen gözlerinde
Bu meydan kanlı meydan Ankara mapusta yatar
Bu pazar kanlı pazar çocuklar düşer ağlar
Sabah sokaklarında Ekim başından aşağı
Nasıl pazar Ankara hesapta yarım kala
Sokakalar kaldırımlar mayın tarlası kokar
Katil sevinircesine nefretle bakar ölümler yüzüne
Şaîr yazar Şîwo SUSTAM