Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Nasılda özlemişim seni
Hayın gecesi karanlıkta
Nasılda uzaklara kalan sevdada
Sevmişim kokuşmuş memleket gibi
Yağmur tutardı gözlerimdeki ıslaklığı
Öylesine hayındı gecede türkülerimiz
Memleketimin derinleşen yaraları gibi
Özlem duymuşam hasretin kör bağrına
Mektuplar yazdım ulaşılmayacak denizlere
Gecelere dalmışım bir başına dalğalarda
Oy gurban özlemişem dağındaki yabanı
Ceylan gibi seken tavşanı kuşu kurdu
Yalnızlığını kurşun yerken sokak ortasında
Dilimlenmiş ekmek gibi kavgamı
Sokaklar kalabalığında hançer almış yüreği
Solumdan yere düşen aşıkı aşkını özlemişem
Memleket gibi harlanan ateşin közünü
Mevsimleri belirsiz şımarık yağmurları
Sendeki göz yaşı gibi memleketi hasret çekmişem
Mapusum nemli kokularını çekilen tırnak yaralarımı
Yer gök arasında kalan asırların nasırlı ellerini
Bir devrim türküsünü maden ocağında söylerken
Patlayan mayınların ortasında
Kopan koldaki bacaklarım nasıl vuslata çeker beni
Acılı sancılarını özlemişem sendiki yoksulluğu
Havalanan kuşun kanatlarında süzülüşleri
Kurşun atarken yaramın derinleştiği yaramı
Seni özlemişem memkeket gibi hasretimde
Uzaktan görmüşem yüreğini
İki gözüm karasında sevmişem öptüğüm yüreğini
Memleket gibi sevmişem sendeki inaçtı savaşı
Şaîr yazar Şîwo SUSTAM