Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Birikmiş bir ağaç kökü gibi...
Birikmiş bir ağaç kökü gibi
Salmışım kendimi dünyanın içine
Ve usulcaydı gözlerimde
Nehirlerin ırmakların geçiyordu bedenimde...
Yaprakların hışırtıları ayak seslerinde
Bir yanımdan bir yanıma geçerken
Acılarım dökülüyor gözlerim frenginde
Gök taşları metorların çarpışıyor aklımın
Uzunca kalan derinliklerinde
Ve bir dahasına öyle derin firarı aklım
İntiharın kaçıncı eylemelerinde
Olası mevsimler toplanmış eylül'de
Elinde patlayacak yüreğim parçalanıyor
Gökyüzünün bulutlarında
Ve yinede mahsumdu körpe değmemiş ellerde
Ve bir inada fırat kıyısı halepçeden giderken
Dicle usuldan munzurun eteklerinde
Onca can akıyor yüregimde
Bir yanım yanı başımda bir sevdaya girmiş
Ateşlerin ince mahsun kıvılcımları içinde
Bir annenin göğsünde bebek yatıyor yüreğinde
Kaç şehir kaçıncı gecede bomlanmış
Boşatılan gözlerimin kıvılcımları içinde
Kaç bin kültür yağmalandı memleketim içinde
Oysa kaç hasreti kaç özlemi kaçıncı prangayı
Yakıyorum aklımın uzunca dökülen
Umman varaklı denizinde
Oysa anne kucağındaki bebek
Akan ak süt'ün mahsumu bu gecesinde
Şaîr yazar Şîwo SUSTAM