Köşe Yazısı
Şahin SUSTAM
Kim söylerdiki dağlar...
Kim söylerdiki dağlar;
Karanlık yaban sessizlerde
Kimi ağlardı buruk dalların üstünde
Herkesin bir sonbaharı birde ilkbaharı vardı
Onca geçip giden zemherinin soğuklarında
Dökğlmüş sarıdan kırmızı yapraklar
Kimi ağlardı Ekim'de kimi dert bağlardı yüreğine
Bir akşam gibi ışıklar ışıldarken sarp kayalar içinde
Mermi gibisinden okşar narince yüreği elinde
Kuşun kanatlanıp kaybolması gibiydi
Ekimin soğuk sonbaharında içim üşüyordu
Habersizce sessizce üşüyen teslim bedenin
Kaç dağın ağırlığı çöküyor iki gögsüm arasına
Uzak bir zaman dolmuş gözlerime
Aramaya kalttım yokluğunu cansız bedeninde
Ağırlaşıyorum sessiz ırmakların akan sularında
Hangi kuşun kanadı sarar yüreğimde yaramı
Çok yorgun kalmışım ordunun elinde
Göz bebeklerim kuruyor bir dalın yaprağında
Gözlerime bakıyorsun yattığın soğuk toprakların
Nemlenmiş göz yaşlarında
Kaç yaprak düşer ekimin ırmak akışlarında
Ve ben özlemi yüreğimde gördüm acı büyüyor
Yüreğim kalmış sensiz ölüm bekleyen gözlerimde
Şaîr yazar Şahin SUSTAM