Köşe Yazısı
Erol KATIRCIOĞLU
54 Vekil için vakit hala geç değil
Bu toplum “yeni”yi başka türlü düşünüyor. Sadece yıllardır çektikleri ekonomik şiddetin değil, yıllardır çektikleri hukuksuzluk ve adaletsizliğin de ortadan kalkacağı “yeni bir Türkiye” istiyor. Bu da bu “hayır” diyen vekillerle olacak bir iş mi? Onun için “Biz birlikteyiz!” diyerek oylamanın ertesinde bildiri yayınlamak yerine, doğru dürüst bir özeleştiri yapmayı göze alsalardı keşke. Gerçi vakit hala geç değil!
Belki biraz karamsar kaçacak ama “silahların bırakılması” yasası ile açılan kapının arkasında nelerin bizi beklediğini bilmiyoruz. Her ne kadar iktidar “Türk-Kürt kardeşliği” üzerine birkaç gündür nameler dizse de bu başarının sanki Erdoğan ve AKP’nin seçim stratejisinin bir parçasıymış gibi duran bir tarafı var
Var çünkü sahiden böyle bir kardeşliği başlatan aklın ve ruhun bu anlaşmayla birlikte başka şeyler de yapması gerekirdi diye düşünüyorum. Mesela bu anlaşmayla açılan kapının neden ve niçin açıldığını konuşmak gibi. Bundan böyle bu kardeşliğin nasıl eşit yurttaşlık haline dönüştürüleceğini tartışmak gibi. Ama iktidar bu yasayla sadece “terörün” bitirilmiş olmasından sözetmeyi tercih ediyor, terör denilen siyasi şiddetin bu topraklarda neden çıkmış olduğunu konuşmayı ise hiç istemiyor.
Bu yaklaşıma “çatışma çözümleri” literatürüne kazandırılan adıyla “Türkiye modeli” deniliyor. Ne “üçüncü göz”, ne “hakikat komisyonu” ve ne de “eşitlik hukuku” bu yaklaşımda yok! Yok, çünkü iktidar bu konulara girmekten hoşlanmıyor. Sürecin tepesine yine kendi oturuyor, kendi planlıyor ve kendi yönetiyor. Bunun adına “Türkiye modeli” demekten de gurur duyuyor.
Bütün bu karamsar görüşlerime rağmen atılmış bir adımın atılmış olmasından memnun olmamak mümkün mü? Silahların susması önemli. Artık 100 yıldır bu sorunu çözmeyen bir devlet aklının saçmalığı nihayet sona ermiş gibi. İlginçtir kimseden de ses çıkmıyor. Çünkü devlet katında kimse bunca insanın ölümünden kendinin de sorumlu olduğunu düşünmüyor. Sanki yağlı urganı ortalığa atanlar onlar değil. “Aaa ne güzel biz zaten kardeştik!” deyip geçiveriyorlar. “Yahu durun siz devlettiniz! Ve bu sorunu siz çözmeliydiniz” diyen kimse de yok etrafta.
İşte ben bu konuda Yeni Parti’nin tutumundan rahatsız oldum. 54 tane milletvekili söyleyebilecek onca söz varken “hayır” demeyi tercih ettiler. Neymiş “Erdoğan’ın tuzağına düşmemek için” hayır demişler. DEM Parti biraz da taraf olduğundan dolayı sert sözlerle yüklenemedi iktidara bunu biliyoruz. Ama Yeni Parti bunu yapabilirdi. 2002’den bu yana 24 yıl iktidarda kalmış bir iktidar olarak, üstelik de Dolmabahçe mutabakatı gibi bir noktaya gelmiş bir süreci neden ve hangi gerekçelerle “yok hükmüne” soktunuz diye iktidara yüklenebilirdi. Ceylanpınar’da öldürülen polislerin ve sonrasında çıkan “Hendek savaşlarının” arkasında kimlerin olduğunu sorgulayabilirdi. Tabii Çizre’de, Silopi’de öldürülen yüzlerce insanın hesabını soran çıkışlar yapabilirdi. Ama bunların hiç birini yapmadı.
Özgür Özel’in partisinde “hayır” diyecek vekillerin olduğu bilinmiyor değildi. Ama sayılarının 54 olması doğrusu bana biraz tuhaf geldi. Hele hele içlerinde başkan yardımcılarının da olması çok düşündürücü. Ben bu durumun seküler kesim siyaseti içinde (tabii siyaset denilen alanda olanlar arasında) Türkiye’nin sorunlarını düşünmüş, okumuş, tartışmış insan sayısının çok az oluşuyla ilgili olduğunu düşünüyorum. Bu da Yeni Parti’nin handikapı!
Çünkü Yeni Parti yeni şeyler söyleyerek iktidarın yerine geçecekse, arasına gerçekten bu ülkenin tarihini, özgül koşullarını ve sorunlarını bilen insanları alması gerek. Hamaset nutuklarıyla, milliyetçi gazlarla ülkenin sorunlarını çözebileceğini sananlar bu ülkede ve bu partilerde zaten çok var.
Ama bu toplum “yeni”yi başka türlü düşünüyor. Sadece yıllardır çektikleri ekonomik şiddetin değil, yıllardır çektikleri hukuksuzluk ve adaletsizliğin de ortadan kalkacağı “yeni bir Türkiye” istiyor. Bu da bu “hayır” diyen vekillerle olacak bir iş mi?
Onun için “Biz birlikteyiz!” diyerek oylamanın ertesinde bildiri yayınlamak yerine, doğru dürüst bir özeleştiri yapmayı göze alsalardı keşke.
Gerçi vakit hala geç değil!